anda. Ancaq həmin gün ondan qalan son şeyi verdilər əlimə-son məktubu. Məktubunda, onunda yerinə yaşayıb bir ömür sevgimizi yaşatmamı istəmiş, hər gün məzarını ziyarət etməmi, məzarında sevgi çiçəklərini heç soldurmamağımı istəmişdi. Tam 35 ildir onun məzarını hər gün ziyarət edib, qulluq edirəm. Çiçəkləri heç soldurmuram. Ölüncəyə qədər də sevgim hər gün gözəl çiçəklərdə yaşayacaq. Ona görə buranı tərk edə bilməmişəm. Gözündə gizlətməyə çalışdığı damlaları cəld silib Azada dönür:
-Hə Azad, sevgi hər insana duyulan xoş hissə deyilir indi, “Eşq” bax bu duyğu, yalnız bir insana, bir qadına duyulur. Və o qədər alışarsa ki eşqin əzabına, o qədər doldurar ki ürəyini, yanında olmasa belə qəlbindəki boşluğu başqasına verməzsən, verə bilməzsən, qıymazsan.
Azad bu hekayəni dinləmiş susmuşdu. “Eşq” deyəcəkdi mi Ömürə, deməyə başlamışdı mı bilmirdi. Hekayə boyunca çox içmişdi.
P: Yaxşı oğul sən dur dincəl, məndə artıq gedim. Tezdən gələndə bazarlıq edərəm.
Paşa kişi getmiş, Azad da içkinin təsirindən elə ordaca yuxuya getdi.
................................
Ömür günortada bəri Azadı yığsa da, ondan heç bir xəbər ala bilməmişdi. Türkan da bilmirdi getdiyi yeri. Axşam olmuşdu artıq. Ömür anasının yanına gəlib danışmaq istədi.
Ö: Ana mən elçiliklə bağlı danışmaq istəyirdim.
M: Hə, Ömür, düşündün?(gülümsəyərək)
Ö: Hə ana düşündüm, mən istəmirəm,( gözündən yaş süzülməyə başlayır)- mən...mən səni incitmək istəmirəm, amma mən Sənanı qardaşdan özgə gözlə baxmamışam. Onunla ailə qura bilmərəm, bağışla.(deyib başını aşağı salır)
Məlahət xanım düzdü istəyirdi Ömür Sənanı sevsin, ancaq Ömürün bu halına heç vaxt dözməzdi, qızının başını sinəsinə sıxıb sığalladı.
M: Ağlama qızım, səni məcbur edə bilməz heç kim, axı mən danışmışdım sənə, sevgi məcburiyyətlə olmaz, birdən düşər ürəyə. İnşallah sevəcəyin biri çıxar qarşına. Sən mənim gözümün ağı, qarası bircə qızımsan. Səni incitmək ən son istədiyim şey belə deyil. Xalana zəng edər, başa salaram. Getotağına dincəl.
Öümr başını