Bizim cəmiyyətimizin uğur göstərə bilməməsinin səbəbi, qadınlarımıza qarşı göstərdiyimiz laqeydlik və qüsurlardan doğur. Atatürk

Bu günlərdə hansı sosial şəbəkəni açıramsa gözümə dəyən əsas yazıların qayəsində qadın-kişi münasibətli yazılar görürəm. Sanki biri digərinə qadının kişidən və yaxud kişinin qadından daha ağıllı olduğunu sübut etmək istəyir. Bu mövzuda yazmaq rahatdırmı? Yoxsa heç bir dəlil-sübuta, fakta əsaslanmadığı üçün, şəxsi fikrin, subyektiv düşüncənin məhsulu olduğundan az müzakirə olunacağı qənaətindənmi bu tip yazılar çoxalıb, bilmirəm. Bir onu bilirəm ki, bəzi qondarma «qələmşünaslara», adının qarşısında «yazıçı» sözünü oxuduqda aldığı həzzdən stuluna yayxanan bu tiplərə qadını aşağılamaqla ağıllarına gələni yazmaq çox rahatdır. Qadın deyillər axı. Və onlarçün nə ailələrində, nə yaxınlarında müqəddəs bildiyi, təmiz gördüyü xanımları yoxdur. Ya da var, amma o xanımlar da elə öz yazdıqları təhqiredici sözlərə layiq olanlardı. Onlardan ilhamlanıb yazıblar yəqin. Biri qadının cahilliyini, digəri qeyri-müsəlman millətinin xanımları kimi azaddüşüncəli, geniş dünyagörüşlü olmamasın dilə gətirir. Hətta təhqiredici fikirlərdən də çəkinmədən istifadə edib onu qul, səviyyəsiz məxluqat adlandırırlar.

O yazıları oxuduqca adamın beynində ilk bu fikir formalıaşır: bu yazını yazmağa onları vadar edən nədir?! Kişini qadından üstün göstərərək, qadına qarşı aqressiyanı içlərində qidalandıran hansı quyruq acısı, hansı yanğı, hansı mənəvi yaradır? Analarımı atalarına xəyanət edib, yoxsa arvadlarımı özlərinə? Bəlkə bacıları Azərbaycan xanımlığına uymayan hərəkət sahibi olublar?.. Belə temaların insanın içində yaranıb, ərsəyə gəlməsinə başqa heç bir ad verə bilmirəm.

İnsanın dünyası əvvəlcə göz açdığı evdən başlayır. İlk tərbiyəni də, sevgini də, şəfqəti də, acını da, zülmü də, nankorluğu da, mehribanlığı da, bir sözlə, hər şeyin yaxşısın və pisin onu əhatə edən cəmiyyətdən qabaq evində görür. Qadın eyni zamanda anadır. Ana hər birimizçün paklıq, təmizlik