olmusan.
Ömürün duyduqları qəlbinin tez-tez atmasına bəs etmişdi. Ömürlə danışa-danışa maşını idarə edirdi. Bir an yenə gözü qaralmışdı. Maşını o an saxladı. İdarə edə bilməyəcəkdi. Maşını yeni saxlamışdı ki sürətini tənzimləyə bilməyən bir maşın arxadan Azadın maşınına çırpıldı. Azadsa huşunu artıq itirmişdi.
Ö:Azad! Yaxşısan. Azad!
O nə səs idi? Azad qorxuram. Azad!
Azaddan səs gəlməyəndə dəli olmuşdu. Qəza olmuşdu. Azad özündə deyildi.
Telefonu söndürüb Türkana yığır.
Türkan xoş təbəssümlə telefonu açır: Ömür canım.
Ömür ağlayaraq: Türkan! Türkan! Azad.
Ömürün ağladığını eşidən Türkan özünü itirir: Nə olub Ömür, Azada nə olub?
Ö:Türkan, A...Azad qəza keçirdi. əminə zəng et tapsın Azadı. Mənə xəbər edin qorxuram. Özündə deyil Azad.
Türkan təlaşla: Yaxşı Ömür sakit ol atam evdə deyirəm indi maraqlanar. Azad yaxşı olacaq qorxma.
..........................
Azad bir neçə dəqiqə sonra gözünü açdı maşındakı qəza yasdığı qorumuşdu onu ancaq özünü heç yaxşı hiss etmirdi. Başı durmadan fırlanırdı. İlk dəfə idi ki, belə olurdu. Özünü toparlaya bilməmiş yenə huşunu itirmişdi...

BÖLÜM SONU

XOŞBƏXTLİYİN İTİRİLMİŞ ÜNVANI...Yazar: