ictimai nəqliyyatlarda yer verməməyə başlamışıq.Müqəddəs olan analarımızı ayaqlar altına almışıq.Bəzi yerlərdə isə bu analar «başqa işlərlə» məşğul olur.Doğrusu yalanından,yaxşısı yamanından secilməz hala gəlmişik.Sevinək!Sevinək ki,«avropalaşırıq».Ailə deyilən məfhum necə də müqəddəs idi.Indi kim nə vaxt boşanacaq deyə hətta ailələr üzərində testlərə başlamışıq.Sevinək!Ailəni bir hec vəziyyətinə gətirmişik.Avropalaşırıq axı.Belə də olmalıdı.Artıq qocalarımız belə «avropalaşmağa»,«müasirləşməyə» başlayıb.Indi gənclərdən cox səhvləri yaşlılar edir.

Hörmət istəyib,hörmətin nə oldugunu anlamayan insanlara dönüblər.Cəmiyyətimiz hər gün bir az daha dala gedir.Tək səbəbi var.Axi avropalaşırıq.Nəyə lazımdı əxlaq,namus,hörmət.Bu anlayışlar Avropada keçmir.Indi bəlkə də az da olsa hörmət qalıb amma bu gedişlə hec o da qalmayacaq. Həyat insana bir dəfə verilir.O da yaşamaq ücün,insan kimi yaşayıb öləndən sonra da rəhmət aparmaq üçün.Həyat verilməyib ki,çirkab ,əxlaqsızlıq icinde sürünəsən.Artıq elə bir cəmiyyətdə yaşayır hala gəlmişik ki,hər şeyə adi baxmağa başlamışıq.Sevgisi adi,ailəsi adi,esqi adi,əgər yaşamaq deyilərsə yaşamağı adi.Hər tərəfli irəliyə getməkdən,bir tərəfdən irəli gedəndə 10 yerdən geriyə gedirik.Bu gedişlə haraya gedirik?!Bu cür cəmiyyətə nifrət edirəm demək saxtakarlıq olmazdı yəqin.çünki saxtakarlıq ancaq sevgidə olur nifrətdə yox.

Insan keçmişini bilmək üçün dünəninə baxmalıdır.Gələcəyini bilmək üçün isə bu gününə baxmalıdır.Mən bu günümüzə baxmaq istəmirəm Həmişə belə olmaq lazımdır.«1addım irəli,2addım geri».«Bunun sayəsində çox irəli gedəcəyik»...ümidinizi itirməyin! (əgər hələ də