çekib sinesine sıxdı..
-Bu sene aid bir şey deyil gözelim.. Men sevmeye qadir biri deyilem..
Demişdi.. Gözlerini yumub onun sinesine sıĝındı sonunda ne olacaĝı vecine deyildi.. Bu gün, bu an önemli idi.. Özünü derin yuxunun qollarına buraxdıĝında olacaqlardan xebersiz idi..
Oyandıĝında yataĝı boş idi yene... Amma qezeb duymadı.. Ayaz'ın onu tek buraxıb getmeyeceyine emin idi..
-Ayaz.
Deye seslendi.. Amma cavab veren olmadı.. Bedenine sardıĝı çarşafla yataqdan qalxdı.. Daĝınıq yataq dodaqlarında içden tebessüm yaratmışdı.. Xoşbext hiss edirdi özünü..
Yataq otaĝından çıxıb salona doĝru boylandı.. Kimse yox idi.. Geri çevrildiyinde giriş qapısını xefif aralı oldugunu görmüşdü.. Qapıya doĝru addımlayıb elini cefteye uzatdı amma eşitdiyi ses onu ayaq saxlamaĝa vadar etmişdi.. Ayaz tek deyildi.. Yanında başqa bir adam daha vardı..
Geri çekildi getmek istediyinde sanki bir el onu tutub saxladı..
-Ayaz, Mirsat Güven hebs olunub..
Eşitdiyi ad qulaqlarında tekrarlanırdı..
-Mirsat Güven..
Deye tekrar etdi..

SENİ KİMLER ALDI...

Yazar: NAZLI