vaxtlarda,anamın çətin işlərdə işlədiyi vaxtlarda isə o yox idi.Aradan səkkiz il keçib.İndi mənim ona ehtiyacım yoxdur,ya da var,sadəcə mən bilmirəm..Anam balaca uşaq kimi hələ də onun gələcəyi günü gözləyir.Saçlarına düşmüş dənlər onu vaxtından tez qocaltmışdı.Anam mənim üçün bu həyatda yeganə müqəddəs varlıq idi.Atam gedəndən sonra onun ailəsi bizimlə əlaqələri kəsməmişdi,anamı çox istəyib,ona hörmət edirdilər.Əmilərimin sayəsində yaxşı işdə işləyir,anamı da,özümü də hər şeylə təmin edirdim.Anam uzun müddətdir ki,dayımgillə qalır.Bunu dayım istəyib.Anama dənizkənarı yaxşı təsir edir.O hər şeyin ən yaxşısına layiqdi.
Ş:Ay qardaş,sür də!
Şoferin kobud səsi məni fikirlərdən ayırmışdı.
J:Mən düşürəm,bundan sonra ayaqla gedərəm.
Ş:Bu yağışda gedə biləcəksən,ay bacı?
J:Narahat olmayın.
Pulu ödəyən kimi aşağı düşüb magistral yoldan çıxdım.Binama çox da uzaq olmayan bu yeni binaları ilk dəfə idi ki,yaxından görürdüm,hələ istifadəyə verilməmişdi.Binaların qarşısı hələki zibillik idi,dəhşətli dərəcədə pis qoxu gəlirdi buralardan.Az işıqlanmış küçə ilə sahibsiz heyvanların səsi qorxu filminin ən gərgin səhnəsini yaratmışdı.İstər-istəməz qorxmuşdum.Qollarımı qoynumda çarpazlayaraq yoluma davam elədim.İki binanın arası ilə yol getmək məni vahimələndirmişdi.Burdan tez uzaqlaşmaq istəyirdim.Sürətli addımlarla xeyli yol getmişdim ki,iki qara "Audi" diqqətimi çəkdi.Küçə az işıqlanmış olduğundan çox da görə bilmirdim,amma mübahisə etdiklərindən əmin idim.Auidilərə tərəf yaxlnlaşanda varlığımı hiss edib hamı mənə tərəf çevrildi.Sadəcə ağ saçlarını seçə bildiyim yaşlı kişi qarşısındakı ucaboy oğlana tərəf əyilərək mənə baxaraq nəsə pıçıldadı.Mən ədəbsiz bir hərəkət edibmiş kimi cəld gözlərimi onlardan qaçırdım.Bu an "Auidi"-dən yeni uzaqlaşmışdım ki,açılan atəş səsi ilə bağırdım.İlahi,bu nəydi?!Qulaqlarımı tutaraq maşının arxasında gizləndim.Atışma hələndə davam edirdi.Mən isə gözlərimi yumaraq əllərimi qulaqlarıma basdırmış və ağlamağa başlamışdım.Bu sadəcə yuxudur,sadəcə