YENI HEKAYE EMINEMKI BEYENECEKSIZ

"Ratatuy"(Fərqli gərilim)

Bölüm 1..

Həyatdakı insanlar iki iki qrupa bölünür:bəxti gətirənlər və gətirməyənlər.Birinci qrup insanlar hamısı eyni cür xoşbəxtdi,ikinci qrup insanlar hərəsi bir cür bədbəxtdi..

Yağış o qədər sürətlə yağırdı ki,iyirmi dəqiqə idi taksi yerindən tərpənə bilmirdi və yorğun olduğum üçün olduqca əsəbi idim.Qaşlarımı çataraq taksi şoferinə səsləndim.
J:Çox gözləyəcəyik?
Ş:Xanım,bilmirəm.
Bezgin şəkildə yenidən pəncərədən siqnal səsini aləmə nümayiş elətdirən maşınları izlədim.
Adım Jalədir.Məşhur redaksiyada müxbir işləyirəm,həmçinin fotoqrafam.Dağılmış bir ailənin yeganə qızıyam.Atamla anam hələ mən uşaq ikən boşanıblar,onda mənim on dörd yaşım var idi.İndiyə kimi də atamın gedişini qəbul edə bilməmişəm. Anam dayımgillə birlikdə qalır.Mən isə işimlə əlaqədər onlardan xeyli uzaqda qalıram.Uşaqlıqdan tək olmağı,tək yatmağı sevmişəm.Bu səbəbdən də mənim dostum yoxdur.Atamın gedişi ilə mən də özüm özümdən getmişəm,deyəsən.Onu çox sevirdim.Anamla tez-tez əlaqə saxlasa da,mən onun nə elədiyini,harda olduğunu bilmirəm.Ona qarşı içimdə bitməz bir nifrət var.Prinsipsiz insanlara nifrət edirəm. Azərbaycan kimi bir ölkədə anamı və məni tək qoyub getmişdi,heç bizi düşünməmişdi.Başqa bir qadınla evlənib,onun birinci ərindən olan qızına sahib çıxmışdı,amma öz doğma qızına sahib çıxmamışdı.Nə qədər hər şeyi unutduğumu desəm də,onun gedişi ilə sinəmdə bir acıyan yer əmələ gəlmişdi. Həmişə çətinlikdə olanda,kefim olmayanda o yer acıyır və mən atamın yoxluğunu bütün çılpaqlığı ilə hiss edirəm.
Ailəmdən sizə çox danışacam,çünki mən onsuzda kifayət qədər tək qalacam və çoxlu boş vaxtım olacaq..

"Deyirdin,Baharda görüşərik biz.
Bahar gəldi,keçdi
Sən gəlməz oldun..
Daşlarmı dəydi sındı,əhdimiz?
Aylar,illər keçdi,
Sən gəlməz oldun.."
Radioda səslənən parça məni xəyallar aləminə yola salmışdı.
J:Zəhmət olmasa,səsini artırın.
Mən atamı çox gözləmişdim.Mənim ac qaldığım vaxtlarda,ağladığım