dediklərini təkrar edirdim.
Yerimə əyləşən kimi Arif də masama yaxınlaşdı.
A:Gedəcəksən?
J:Yox,anamı tək qoya bilmərəm.
A:Məni də nişanlım qoymaz.
Bu sözünə gülümsədim.Mənə yalan danışırdı,o nişanlısını sevmirdi.Sadəcə belə görünməyə özünü məcbur edirdi.Köks ötürərək yenidən işimə davam elədim.Fikirləşəndə ki,axşam anam gəlib məni sorğu-sual edəcək bu iş gününün bitməsini heç istəmirdim.
İstəmədən fikrim yenə həmin gecəyə getdi.İndi qırıq-qırıq xatırlayıram. Mən o Auidilərə yaxınlaşanda mənə tərəf çevrilən o adam elə yerə sərilən həmin adam idi.İşə bax,əvvəlcə o qarşısındakı cavan adamla gülüb-danışırdı.Mən xatırlayıram ki,mənə heç də ədəbli olmayan bir baxış atmışdı o ölən kişi.Əli cibinə yaxın idi,bəlkə də ilk o atəş açmışdı.Çünki mən onun gözlərindəki həyəcanı,qorxunu görə bilmişdim.Yəqin ki,o qarşısındakı gənci şübhələndirməmək üçün belə edirdi.O gənc..daha doğrusu elə də gənc olmayan o adam,olduqca hündür biri idi,üzü azca tüklənmişdi.Mən onun üzünü yandan görsəm də əmin idim ki,sərt cizgiləri var idi və qaşlarını çatmışdı.Demək olar ki,o heç danışmamışdı.Sonra atışma başlamışdı.Görəsən,mən orda ola-ola bunu necə edə bilmişdilər?Maşında üzünü görməyim deyə məni az qala tamamilə həbs edən o adam yəqin ki,bunu gözləmirdi.Hə,mən əminəm ki,ilk atəşi o açmamışdı.
Gözlərimi yumaraq yerimdə yaslandım.Yenidən bütün qorxu bədənimə hakim olmuşdu.Saata baxdım:səkkizə on dəqiqə qalırdı.Hamı kimi mən də hazırlaşmağa başladım.Taksi sifariş verməyi unutmuşdum.Telefonu təzəcə qulağıma qoymuşdum ki,Arif məni səslədi.
A:Taksin səni gözləyir axı!
"Taxi of city" şirkəti mənim əvəzolunmaz taksi seçimim idi.Həmişə bir zənglə gecikmədən taksilər qapıda olurdu.Artıq vaxtlarımı əzbərləyiblər deyə düşünərək gülümsədim.Əşyalarımı yığaraq aşağı düşdüm.Yağış yenə də bütün şəhəri ağuşuna almışdı.Maşına oturan kimi şoferi salamadım.
J:Salam,Nicat qardaş!
Lakin anında da fərqinə vardım ki,bu həmişə məni götürən adam deyil.Başında papaq olduğu və işığı söndürdüyü üçün onun üzünü