dərindən nəfəs aldı.
J:Otağıma keçsəm olar?
D:Keç,Jalə.
Yanından keçəndə əyilib onu öpdüm.O da incəliklə çiynindəki əlimi sıxdı.
D:Gecən xeyrə.
Otağıma keçən kimi elə geyimlərimi soyunmamış yerimə girdim və yorğanı üstümə çəkdim.

Dayımla anam nəsə danışırdı,amma mən onların səsini aydın eşidə bilmirdim.Bu halda uzanmağımımdan xeyli keçmişdi.Qapının döyülməsi ilə gözlərimi yumdum.Anam sakit-sakit otağa girərək yanıma əyləşdi.Yorğanı bir az da üstümə çəkərək saçımı sığallamağa başladı.
A:Bilirəm,o bizi çox incidib,amma peşmandı,qayıtmaq istəyir.
Əsəbdən əsməyə başlamışdım.
A:Mən onu sevirəm,bağışlamaq istəyirəm.O sənin atandı.
O mənim atam deyildi!
A:Məni zəif biri bilmə.Mən onu sevdiyimə görə bağışlayıram.Bir gün sevsən sən də görəcəksən ki,insan sevəndə gözü heç nəyi görmür.Sevginin gözü kordur..
Yanağımı öpərək otaqdan çıxdı və məni bütün ağrılarla tək qoyub getdi.Anamgil mənzildən çıxan kimi ayağa qalxıb mətbəxə keçdim.Özümə çay süzüb qonaq otağına keçdim.Yağışın səsi məni daha da kədərləndirirdi.Anam belə şeyə necə razı ola bilmişdi?Bilirdim ki,onu gözləyir,gələcəyinə ümid edir,amma onu geri qəbul eləmək nə demək idi axı?!Bəs o atam olacaq şəxs?Hansı üzlə geri qayıtmaq istəyirdi?
Dodağım əsə-əsə çayımı içir,ağlamağa çalışırdım,amma bir damla belə gözümdən yaş çıxmırdı.Atama acıya bilmirdim,anamın hərəkətlərinə haqq verə bilmirdim.Çox məntiqsiz bir qərar idi.
Göy guruldayırdı.Ağlıma gələn fikirlə notbuku açıb dizlərim üstə qoydum.Necə olub ki,mən müxbir ola-ola cinayət hadisəsinin yayılmasından xəbərim olmayıb?
Artıq yarım saatdan çox idi ki,internetdə xəbər oxuyurdum,lakin qətiyyən o xəbərə rastlaşmamışdım.Birdən bədənimdəki toksinlərin xaric olduğunu hiss elədim.Düşünmək qabiliyyətim geri dönmüşdü..Bəlkə..Yox!Yox!Düşanməyə belə qorxuram.Bəlkə o şofer elə cinayət ortaqlarından biri idi və mənim fikrimi öyrənməyə çalışırdı?!Hə yoxsa niyə axı "cinayətkar və cinayət ortaqları" sözünü eyhamla desin ki?Otaq başıma fırlanırdı.Bayaq onlardan biri ilə