a getdilər. Damla nə qədər dünya ədəbiyyatlardan istəsədə, Dünya “ Varis Yolçuyevin – Sənə İnanıram” adlı kitabını almaq qərarına gəldi. Damlada onunla eyni kitabı aldı. Sonra evə gəldilər. Damla maraqla kitabı açıb oxumağa başladı. Kitabın ilk səhifəsindəki, Proloq onun diqqətini çəkdi. “ Bir dəfə qoca hindu nəvəsinə həyat həqiqətini başa salmaq üçün söyləyir : -Hər bir insanın daxilində savaş gedir. Bu , sanki iki canavar arasındakı savaşdır. Canavarlardan biri şəri: nifrəti, yalanı, paxıllığı, xəyanəti təmsil edir. O biri isə özündə xeyri: sevgini, mehribançılığı, həqiqəti, düzlüyü daşıyır. Balaca hindu babasının sözlərindən mütəəssir olaraq soruşur: -Bəs, sonda hansı canavar qalib gəlir? Qoca hindu xeyli düşünüb, nəhayət, söyləyir: -Sən hansı canavarı yemləyirsənsə, o da qalib gəlir! “ Bu sözlər Damlanı təsir altına almışdı. Həqiqətəndə belə idi. Bir anlıq Fərdi ağlına gəldi. Əvvəlki və indiki halı… Sonra əsəri oxumağa başladı. Artıq qış ayı gəlmişdi. Havalar soyumuşdu. Buna görə qızlar qalın geyinib çıxdılar evdən. Və dərs saatı başladı. Dərslər çətin idi. Onlar çox yorulurdular. Bu tənəffüsdə adətləri üzrə bufetə getdilər. Oturub isti bir çay içdilər. Bu vaxt yenə Pərvin və dostları içəri girdi. Gəlib Dünyagilin stolunun yanındakı stolda əyləşdilər. Bir az müddət keçdikdən sonra Pərvin ayağa qalxıb dostlarına nəsə pıçıldayıb Dünyagilin stoluna tərəf getdi. 1-2 addım sonra gəlib onların yanına çatdı.
Pərvin: Salam qızlar. Qızlar bir birlərinə baxıb nə deyəcəklərini bilmirdilər. Bu vaxt Damla özünü toparlayıb "Salam" -dedi. Dünya isə danışmırdı.
Pərvin üzünü Damlaya tutub : Olar 2 dəqiqə yoldaşınızla bizi tək buraxasız?
Damla : Şey, olar.
Dünya: Yox Damla! Buna ehtiyac yoxdu!-Deyib stoldan qalxıb getdi. Damla Pərvinin üzünə baxdı. Onun üzündə çaşqınlıq, pərt olmuş ifadə var idi. Dünyadan belə bir şey gözləmirdi sanki. Damla qalxıb onun arxasınca getdi. Pərvin bu vəziyyətdən heç şad olmamışdı. Dostları Pərvinə baxıb lağ edərcəsinə gülürdü. Pərvində