qoşuldular. Biraz keçmişdiki Dünyanın başına sərtcə bir qar topu dəydi. Onun ayağı sürüşüb, yerə yıxıldı. Damlanın başı oynamağa qarışmışdı Dünyanı görmürdü. Dünyanın eynəyi yenə gözündə deyildi. Bir oğlan Dünyaya yaxınlaşıb əlini uzatdı və onu qaldırıb üzr istədi. Dünya deyinə-deyinə başını qaldırıb oğlana baxdıqda tutuldu bir an. Bu Pərvin idi.
Pərvin: Bağışlayın, üzr istəyirəm. İnanın mənə sizə atmırdım səhvən dəydi.
Dünya qolunu Pərvinin əlindən çəkib : Eybiyox -dedi və ordan uzaqlaşdı. Dünya başa düşə bilmirdi bu oğlan niyə hər yerdə qarşısına çıxırdı? Pərvin isə eləcə Dünyanın arxasınca baxırdı. Dünya tənəffüsdə tez Damlagilin sinifinə qaçdı. Olub bitənləri danışdı.
Damla: Dünüş bağışla inan görməmişəm.
Dünya: Yox, narahat olma. Orda heç kim bir birini görmürdü.
Damla: Ağrımırki başın?
Dünya: Başım yox amma ayağım ağrıyır. Yerə sərt dəydim.
Beləcə söhbətləşib dərsə girdilər. Artıq dərs bitmişdi. Bu gün dərs çıxışı Fərdi, Damla və Dünya həmişə görüşdükləri kafedə görüşəcəkdilər. Budur gəlib çıxdılar. Fərdi oturub onların gəlişini gözləyirdi. Gəldiklərini görüb ayağa qalxdı və qızları yanına çağırdı. Belə görüş çox olmamışdı. Demək olarki 3-4 dəfə ancaq bir yerdə görüşmüşdülər. Hər dəfə Dünya gəlmək istəmədiyini, onların birlikdə vaxt keçirməklərinə mane olduğunu desədə onlar problem olmadığını, istədiyi vaxt onlarla gəlməsini demişdilər. Hətta bəzən Fərdi israr edirdiki Dünyada gəlsin amma o getmirdi. Fərdi Dünyayla yaxşı anlaşırdı. Oturub biraz söhbət etdikdən sonra qalxıb evlərinə getdilər. Dünyanın ağlında Pərvin qalmışdı. Ayağı möhkəm əzilmişdi. Anasına ayağının sürüşüb yıxıldığını demişdi amma Aysu hər şeyi bilirdi. Anası ayağına məlhəm vurub, yatıb dincəlməsini dedi. Dünya axşam Pərvini düşünərək yuxuya getdi. Səhər yenə oyanıb hazırlaşıb universitetə yol aldılar. Dünya dünən yıxıldığının ağrısını bu gün çəkirdi. Budunda göyərmə varıydı. Əzilən yer oturanda incidirdi. Ayağını yerə rahat basa bilmirdi. Axsıyırdı. Buna görə atası dərsə