g elədim.Telefona cavab
verəndə təəccüblənmiş görünürdü.
D:Jalə?!
J:Dayı,bağışla narahat etdim.Sənə bir söz deməliyəm.
D:Jalə,hər şey yaxşıdır?
O çox qayğıkeş adam idi.Onu çox istəyirdim.
J:Dayı, narahat olma..Mən..mən bir illik Fransaya gedirəm,işdən göndərirlər,təcrübə üçün,karyera..
Bir müddət susdu.Məni başa düşən yeganə insan idi,indi də məni başa düşəcəyinə ümid edirdim.
D:Jalə,axı..
J:Dayı,mən əminəm.Əlbəttə,bu sadəcə işə görə deyil,məlum səbəbləri sən də bilirsən.Xahiş edirəm,etiraz etmə..Mən artıq qərarımı vermişəm.
D:Səni dünyanın bir başında necə tək buraxım?
J:Mən daha uşaq deyiləm və getmək üçün tutarlı səbəblərim var.Bir azdan ərizəni göndərəcəm və yəqin ki,sabah yola düşəcəm.
Dərindən ah çəkərək köks ötürdü.
D:Səni gözümdən qoymaq istəmirəm,amma artıq qərarını vermisənsə..bir söz deyə bilmərəm.
J:Həqiqətən də,bu həyatda sevə biləcəyim yeganə kişisən,gecən xeyrə.
D:Jalə,qızım..mənim üçün çox dəyərlisən,övladımsan.
J:Səni çox istəyirəm.
Sağollaşan kimi artıq elektron ərizəni yazmağa başlamışdım. Bitirən kimi də Nəriman bəyə yolladım,əminəm ki,bu qərarım onu sevindirəcəkdi.
Hər tərəf qaranlıq idi.Mən,deyəsən,meşədə idim.Ətraf sadəcə ay işığı ilə aydınlanırdı və iri palıd ağacları səliqəsiz bir düzülüşlə bitmişdi.Ayaq səsləri eşidirdim.Kimsə mənə yaxınlaşırdı,amma ətrafa baxanda heç kəs görünmürdü.Birdən kimsə əlini çiynimə qoydu.Geri sıçrayaraq ona baxdım,bu..bu həmin adam idi. Üz-gözü qan içində olsa da bu dəfə ölməmişdi və mənə baxaraq acı-acı gülümsəyirdi. Dəhşətli bir ifadəsi var idi.Danışmırdı.Cibindən mənə bir silah uzatdı və məncə bu həmin silah idi.Geri addımlamağa başladım.O da üzərimə gəlirdi.Birdən kimsə arxadan məni tutdu və qarşımdakı adam anında ayaq saxladı.Mən müqavimət göstərmirdim.Atəş!Gözlərimi yumdum,onu birdə meyit halında görmək istəmirdim!Qulağımbir cümlə pıçıldandı-"Bu cinayətdə mənim qədər sən də günahkarsan!"

Sıçrayaraq yerimdə dikəldim.Tər-su içində idim.Lənət olsun,sadəcə bir yuxu imiş..yuxu. Örtüyü