m yaşım hələ balacadı.-deyib eynən bacısı kimi
göz vurdu. Axşam yeməyi vaxtı idi. Ailəlikcə süfrədə əyləşdilər. Atası adəti üzrə bütün uşaqlarından dərslərinin necə keçdiyini soruşdu. Suala ilk cavab verən Əli oldu.
Əli: Ata mən bu gün 3 dənə 5 almışam. Müəlliməm dediki belə getsə bu ildə sinifin birincisi olacam.
Cavid bəy: Afərin mənim oğluma.
Vəfa xanım: Atası İnşaAllah mənim oğlumda böyüyüb bacıları kimi ali təhsilli olacaq. Ya Allah bircə o günləridə görərdik.-deyib köks ötürdü.
Cavid bəy: İnşaAllah, Vəfa, İnşaAllah.-deyərək Əlinin başını sığalladı. Əli evin son beşiyi olduğu üçün ərköyün böyüdülmüşdü. Amma tərbiyəsinə söz ola bilməzdi.
Sonra Aysu bu suala cavab verdi: Yaxşıdı Şükür ata. Ötüşürük.-deyib güldü.
Dünya: Mən Hələki alışmamışam elədə. Amma qiymətlərim yaxşıdı. İnşaAllah yaxşı olacaq.-deyib təbəssüm etdi. Beləlikcə yemək sona çatdı. Hərə öz işiylə məşğul idi. Hamı salonda çay içirdi. Bu vaxt Vəfa Xanım sözə başladı: Cavid Nailə zəng etmişdi. Namiq gəlib Amerikadan. Sabah bu səbəbə görə qonaqlıq təşkil ediblər. Bizidə çağırıblar.
Dünya: Nəə? Namiq? Bizim Namiq? – deyib sevinməyə başladı. Çünki uşaq vaxtı ən sevdiyi dostu idi Namiq. Əvvəllər eyni məhlədə hətta qapı qonşusu olduqları üçün başı dərdə düşən kimi Namiqə sığınardı. Namiq Dünyadan 5 yaş böyük idi. Dünyanın 8 yaşı olduqda həmin məhlədən köçüb Damlagilin evinə yaxın evə yəni, hal hazırdakı məhlələrinə köçmüşdülər.
Sizə biraz Namiqdən danışım. Namiq hal hazırda 23 yaşında qaraşın, yaraşıqlı oğlan idi. Çox uca boy sayılmazdı. Amma görünüşü və xasiyyəti ilə bir çox qızın qəlbini oğurlamışdı. Oda həkimlik sənətini seçmişdi.
Vəfa xanım: Hə qızım. Bibioğlun.
Cavid bəy qızının bu halına gülümsünüb: Həə lap yaxşı gedərik. Dünya qədər olmasada Aysuda buna sevinmişdi.
Damla isə Dünya qədər xoşbəxt deyildi. Fərdi onu çox incidirdi. Son vaxtlar həddən artıq qısqanc olmuşdu. Bəzəndə Damlayla vaxt keçirməkdən qaçırdı. Hal hazırda küsülü idilər. Damla yatağına uzanmış ağlayırdı. Canı