daha Karlaya baxaraq sözünə davam etdi.
A:Nəzərə al ki,sən burda miqrant statusunu daşıyırsan.Odur ki,çalış..bir müsəlman kimi gecə əyləncələrindən,əmin olmadığın münasibətlərdən,mitinqlərdən falan uzaq ol.Əmin ol ki,karyeran üçün bu əsl şansdır.
Abdulla elə ürəklə danışırdı ki,qəlbimə yol tapa bilmişdi.
J:Narahat olmayın.
K:Bu liftin kodudur.Liftdə kodu yığsan lift dərhal sənin mənzilinə doğru yol alacaq.Çalış kodu heç kəs bilməsin.Məsələn telefon danışıqlarında,smslərdə falan səsləndirmə.Deşifrə oluna bilər.
Karlanın danışdıqları məndə qəribə hisslər oyadırdı.Burda yenidən bir cinayət hadisəsinin şahidi kimi münasibətə məruz qalırdım.Onlar mənj nədənsə qorumağa çalışırmış kimi idilər və bu çox gülünc görünürdü.
Maşının dayanmasını ilə çantalarımı əlimə aldım.
K:Bu yeni telefon və nömrə.
Telefonu da alaraq maşından düşdüm və tamamilə şüşədən ibarək iri binaya baxdım.Hə,doğurdan da yeni həyata başlamışdım..
Liftlə iyirmi səkkizinci mərtəbəyə qalxdım.Hündürlüyə nifrət edirdim.
Budur qapılar açıldı və çox dəbdəbəli bir otaqdayam.Otaq modern üslubda bəzədilmişdir.Ətrafımda dönə-dönə evi izləyirəm. Bir anlıq gəldiyimə görə həqiqətən sevinmişdim.Çantaları yerə ataraq hamam otağına qaçdım.Mənim üçün evdə ən əsas şey hamam otağı və çarpayı idi.

İri çarpayıda uzanaraq baxışlarımı tavana zilləmişdim.Dayıma bayaqdan dəfələrlə zəng etsəm də açmamışdı.Hələ buranın saat fərqini öyrənməmişdim. Ona görə də normal idi açmaması,yatmışdı yəqin. Anam da yəqin ki,atamla idi.Dərindən iç çəkərək yorğana büründüm.İlk dəfə idi ki,özümü tək hiss edirdim,amma sonuncu dəfə olmadığına əmin idim.
Gecə narahat yatmışdım.Yeni çarpayı,yeni mənzil,yeni ortam..öyrəşə bilmirdim.Sabah ilk iş günüm idi və həyəcanlanırdım.

Həyatda hər şey olduqca bəsitdir.Biz insanlar həmişə hər şeyi böyüdür və sonra həmin şeylər həyata keçmədikdə isə başlayırıq iztirab çəkməyə.İnsan ən pis yaraları özü açır özündə.Fərqində də olmadan.Jaləni nələr gözləyirdi?Hansı oyunlara oyunçu olub,hansı tələlərə