dostu ilə əyləncəli bir gün keçirəcəkdi. Yuxudan oyanıb anasına kömək etdi ev işləri üçün. Aysuda kömək edirdi. Dünya işləri bitirib hazırlıqlara başladı. Dizdən yuxarı sport və rahat donunu geydi. Saçını sıx at quyruğu etdi. Makyajınıda edib, dizdən qara dəri çəkmələrini geydi. Üstünədə qara paltosunu geyinib evdən çıxdı. Namiq qapıda gözləyirdi. Dünya həqiqətəndə çox gözəlləşmişdi. Namiq onu gördükcə o balaca qız ağlına gəlirdi. Hər başı dara düşdükdə qaçıb onun üstünə gələn balaca Dünya.
• Namiq: Salam gözəlim.
• Dünya: Salam çirkinim.-deyib dil çıxardı.
• Namiq: Dilin uzanıb e kəsmək lazımdı.
• Dünya bu sözə güldü. Maşına əyləşib bir kafenin qarşısında dayandılar. Maşından enib kafeyə girdilər. Yeməklərini sifariş etdilər. İçkilərinidə. Dünya eynəyini yenə taxmamışdı. Ümumiyyətlə eynəyi ancaq dərs vaxtı taxırdı. Kafedə Dünya və Namiqdən əlavə Pərvin və Elmarda var imiş. Pərvin arxası Qapıya tərəf oturduğu üçün onları görmədi. Elmarda elədə fikir vermirdi. Yeməklər gəldi. Namiq Dünyanı güldürürdü. Pərvin bu səsin ona tanış olduğunu hiss etdi və arxasını dönüb baxdı. O an dünyası başına fırlandı sanki. Dünya bir oğlanla baş-başa kafedə. Həmdə oğlan Dünyaya öz əli ilə yemək verib sonra burnunu qırtırdı. Dünyada halından məmnun gülürdü.
• Elmar: Pərvin. Ayy Pərvin?
• Pərvin sanki eşitmirdi. Elmar onun qolundan tutub silkələdi. Pərvin bu vaxt ayıldı: Elmar görürsən? O... o Dünyadı.
• Elmar: Hə nolsunki? - Elmar istiyirdiki Pərvin özünə etiraf etsinki sevir Dünyanı.
• Pərvin: Necə yəni nə olsun? Oğlan kimdiki elə səmimi səmimi oturub deyir gülür. Xanımın gözü məni görmürdə heç!
• Elmar: Pərvin sənə nə?
• Pərvin: Elmar sus! Acığımı sənnən çıxmıyım.
• Elmar: Niyə acıqlanırsan axı? O qız sənin nəyindiki? Amma görünür o qabağındakı oğlanın çox şeyidi.- deyib göz vurdu. Bu vaxt Pərvin qalxıb Elmarın yaxasına yapışdı: Sənə kəssss səsivi dedim!- deyib geri itələdi. Hamı onlara baxırdı həmçinin Dünyagil. Dünya Pərvin ona yaxınlaşdıqca tanıdıki bu