u kimdi. Pərvin ona qəzəbli halda baxırdı gözlərindən alov çıxırdı. Ardınca Elmar üstünü düzəldib, Dünyagilə yaxınlaşıb: Nuş olsun.-deyib gülüb çıxdı kafedən. Namiq heç nə başa düşmürdü: Dünya bu oğlanlar kimdi?
• Dünya: Bizim universitetdə oxuyurlar.
• Namiq: Sənlə nə əlaqəsi?
• Dünya: Mən nə bilim axı! Heç xəbərimdə yoxuyduki burdadılar.
• Namiq: Yaxşı əsəbləşmə. Pis bir şey demədimki. Soruşdum sadəcə.
• Yeməklərini yeməyə davam etdilər. Amma Dünyanın ağlından çıxmırdı Pərvinin baxışları. Birdən ağlına Pərvinin ondan cavab gözlədiyi düşdü. Sabah Şənlikdi və o tamam unudub. Yəqinki bunun üçün elə qəzəbli baxdı.
• Dünya: Namiq olar tez gedək bu gün evə? Söz verirəm sonra bir günümü tamam sənə ayıracam. Sabah universitetdə yeni illə bağlı şənlik var. Ora hazırlaşmalıyam.
• Namiq: Of Dünya. Nəsə qalx qalx yediyimiz zəhər oldu onsuz! - Qarsondan hesabı istədi. Ödəyib çıxdılar. Namiq görünür acıqlanmışdı. Yol boyu danışmırdı Dünyayla Heç üzünədə baxmırdı. Dünyada bunun fərqinə varmışdı. Nəsə demək istəsədə susurdu. Çünki bilirdiki Namiq əsəbləşən vaxt partlamağa hazır bomba kimi olur. Nəsə desə bomba hər an partlaya bilərdi. Qapıya çatanda Namiq yenədə baxmadı onun üzünə.
• Dünya: Üzr istəyirəm Namiq. Bağışla nə olar? Söz verirəm…
• Namiq Dünyanın sözünün kəsərək: Dünya sonra!
• Dünya məyus halda: Yaxşı..... Sağol. Deyib düşdü maşından. Dünya başa düşə bilmirdi. Axı bu qədər əsəbləşəcək nə etmişdi Dünya? Namiqində o an işi çıxa bilərdi. Amma Dünya belə reaksiya verməzdi. Dünya evə girdi. İndi Namiqdən daha önəmli problemi var idi. Pərvin. Nömrəsinə baxırdı. Yazsın yoxsa yox? Arada qalmışdı. Yazmazdan əvvəl anasının yanına getdi. Şənlik üçün icazə istədi. Anası icazə verdi. Amma atası axşam gələndə əsas ondan icazə almasını dedi. Axşam atası gəldi. Atası başda razı gəlmədi. Amma anası bacısı və Dünya birlikdə onu yola gətirməyi bacardılar. Dünya sevincək otağa qalxdı. Saat 23:35.
• Dünya: Off gecdi. Yatar birdən. Yox əşi bu saatda nə yatacaq.