a görüşək, haçan vaxtın olar?
Ömürün sanki ürəyi yerindən çıxacaqdı.
Ö:Ş..şey kafe var. “ *** ” kafe. Saat 5:00 orda ola bilərsən?
A:Təbiiki. Orda olacam.
Sözlərin deyib söndürürlər telefonu.
Ömür həyəcandan əli-ayağı əsirdi. Paltar seçməyə başlayır. Ancaq ilk anasından icazə almalı idi. Otaqdan çıxıb zala gəlir.
Ö:Ana.
M:Can.
Ö:Olar bu gün çölə çıxım?
M:Nə yaxşı, hara gedəcən?
Ö:Heç Aysel gillə görüşəcəm, uni qutarandan görüşməmişik. (Ömür yalan dediyi üçün rəng dəyişirdi)
M:Yaxşı Ömür, gedərsən.
Ö:Çox sağol, ana
Məlahət gülümsəyərək əlindəki kitabı oxumağa davam edir.
Azad Türkanı şirkətin önündə düşürərək hazırlaşmaq üçün üvə gedir. Türkansa şirkətə qalxır. Ülvini görüb salamlaşır.
Ü:Gecikmisiz bu gün (gülümsəməylə), Azadda gəlməyib yəqin yatıb qalıb.
T:Azad mənləydi.
Ülvi tutulur bir an: Necəki?
T:Yəni xəstəxanadaydıq.
Ülvi narahat halda: Nə olub, yaxşısan sən?
T:Mən yaxşıyam Azad balaca qəza keçirmişdi.
Ü:Bundan mənim niyə xəbərim yoxdu. Heç kim heç nə deməyib yaxşıdı Azad?
T:Hə yaxşıdı, elədə böyük birşey deyildi.
Ü:Lap yaxşı, özüylədə danışaram. Sözünü deyib Türkanın düz gözlərinə zilləndi.
İkisidə bir-birinə kilitlənmişdi. Ətrafda bütün işıqlar sönmüş kimi, bu aləmi tərk etmiş kimi. Bir-birlərinin dünyasında gəzinirdilər.
R:Ülvi bəy… Ülvi bəy.
Onları bu röyadan Raufun səsi oyatmışdı.
T:Ş…Şey mən gedim. (ürəyi çırpınırdı).
Ü:Yaxşı… görüşənədək.
Ü:Bəli Rauf (dişini qıcayır)
R:Bu günkü iclasın sənədlərinə göz gəzdirmək lazımdır.
Ü:Yaxşı Rauf, yaxşı, gəzdirərik.
…………………………………………
Azad qara cizgili şalvarını, mavi rəngdə incə cizgilərlə işlənmiş rubaşkasını geyindi. Saruçkasına uyğun mavi ayaqqabısıyla tamamladı geyimini. Saatını taxaraq parfümünüdə sıxır. Sonuncu olaraq saçına əl çəkir. Aynada baxır, Ömürü bir neçə saat sonar görəcəyi ağlına gəlir gülümsünür. Telefonunu və cüzdanı götürüb çıxır otaqdan. Pilləkənlərdə düşdükdən sonar anasıyla qarşılaşır.
H:Azad hara gedirsən. Xəstəxanadan təzə çıxmısan istirahət