etməlisən.
A:Mən yaxşıyam ana, işim var.
H:Azad!
A:Ana yaxşı çıxdım mən.
Humay Azadın arxasıca dərindən içini çəkib baxa qalır və mətbəxə keçir.
…………………………………….
Artıq saatlar bir-birini qovmuş vaxta azalmışdı. Sadə geyim makyaj seçsədə çox gözəl görünürdü Ömür. Aynanın önündə özünə tamaşa edərkən telefonu çalır.
A:Mən birazdan çatacam, gəlirsən?
Ömürün həyəcandan bütün bədəni əsirdi.
Ö:H..Hə gəlirəm
Telefonu söndürüb, aynada son dəfə baxaraq çıxır otaqdan.
Ö:Ana mən çıxıram.
M:Yaxşı Ömür, bu gözəlliyi nəyə borcluyuq. Mənim Ömürüm onsuz gözəldir, bu gün xüsusi gözəl olub.
Ömür qızarır- Yox ana həmişəki halımdır.
M:Yaxşı-yaxşı, get yubanma.
Anasıyla görüşüb çıxır.
…………………………………………….

Azad artıq cafedəydi səbirsizcə ömürü gözləyirdi. ətrafa göz gəzdirəndə gözü qarşıdan gələn Ömürə sataşır. Yavaşca ayağa qalxır. Ömürü süzməyə başlayır. Geydiyi bardovu qələm donu, çox yaraşmış, qalın dodaqlarına çəkdiyi paltarının rəngindəki boya Azadı özündən çıxarmağa bəs edirdi. Belindən aşağı düşən uzun, gur saçları ayrı bir gözəllik qatmışdı. Azad gözünü çəkə bilmirdi Ömürdən.
Ömürdə irəlidə Azadı görmüş sehirlənmişdi sanki. Çox yaraşıqlı görünürdü geyimindən başqa üzündə çox az saxladığı saqqal onu daha çox yaraşıqlı göstərirdi.
Masaya çatmış amadanışmamışdı. İkisinində dili tutulmuşdu sankı.
Azad pıçıltıya yaxın səslə: xoş gəldin.
Ömürsə eyni türdə bir o qədər həyəcanlı: xoş gördüm.
A:Çox gözəlsən.
Ömür qızarmışdı, bütün bədəni əsirdi başını aşağı salır: çox sağol.
A:Keç əyləş.
İkisidə keçib oturur. Bir-birinə zillənən baxışlardan onları ofisantın səsi ayırır.
O:Nə isə sifarişiniz var?
Azad Ömürə baxaraq kiçik təbəssüm edir: Nə isə istədiyin xüsusi birşey var?
Ö:Y..Yox.
Azad üzünü ofisanta çevirib: Bizə çay və şirinyyat gətir.
O:Baş üstə deyib gedir.
Azad Ömürə çevirir nəzərlərini: Çoxdandır bu günü gözləyirdim. Gözəlliyin məni məndən alır, və ən çox söz deyərkən qızarmağın deyib gülümsünür.
Ömür başını aşağı salır.
Çaylarını içib çox olmasa da