BÖLÜM 8.
Xoşbəxtliyin itirilmiş ünvanı.
İlklər önəmli imiş deyirlər..
İlk sevgi, ilk tanışlıq, ilk görüş və s..
Nə bilim, bəlkə də elədir amma men
son söz qədər incidən bir “ilk”ə rastlamamışam..
200 səhifəlik yazı yazıb bitirsəndə bir düymə ilə hər şeyi silə bilərsən nəticədə.
Yəni belə bir şey.. və mən sonların sahib olduğu gücü heç bir ilkdə görmədim.
Bilmirəm, bəlkə insanından asılıdır hər şey.. ya da qismətdən.
Kimi ilkə sahib olacaq qədər şanslı olur..
Kimi hər şeyə başlanğıç olur, kimi də nöqtə qoymağı bacarıb kitabı qatlayır.
Məsələn kimi, “mən sadəcə sənə yandım, diyərləri sadəcə küllərimə bulandı”
qədər dərin cümlələrdə baş qəhrəman olur, bəziləri də bitmiş parfum şüşəsinə su doldurub yenidən istifadə edə biləcəyinə inanmaq kimi…
……………………………….
Azad yavaş-yavaş gözlərini açır. Yorğun gözləriylə qarşısında Həkimi görür.
A:Mən burda neynirəm?
H:Azad bəy qəzadan sonar gətirilmisiz, biraz istirahet edin, axşam buraxacıq. Ailənizdə çöldə gözləyir.
A:Of .. qəza. Səhərdən gözüm qaralırdı bilmirəm niyə.
H:Bu günlərdə çox içki içirsiz?
Azad qaşlarını çatır: Bunun içkiylə nə əlaqəsi?
H:Azad bəy bədəninizdə həssaslıq var, həddindən artıq içki sizdə alergiya yaradıb, bundan sonar içkiyə diqqət etməlisiz. Normasından artıq içmək həyatınızı risqə ata bilər.
A:Axi… Heç.. başa düşdüm.
H:Siz istirahət edin, indi ailənizi içəri alaram.
A:Sağolun Həkim.
Həkim çıxır Azadsa fikirə dalır. Axı o, sıxıntısını, bəzən olan problemlərini içkiylə unudardı. Nə edəcəkdi. Onu fikirdən qapının açılması ayırır. Humay, Taleh, Hikmət əmisi, Türkan içəri girir. Humay ağlayaraq oğlunun əlindən tutur.
H:Az iç də, nə dərdin var, nəyə lazım bu içki. Canına yazığın gəlsin.
T:Azad həkim yəqin ki, sənə də dedi, içkidən uzaq durmalısan.
A:Anasının əlini sıxır: üzünü əmisi gilə tutur. Narahat olmayın, yaxşıyam mən. Evə gedin çıxacam birazdan.
H:Hə Taleh siz gedin mən qalaram oğlumun yanında.
A:Yox ana səndə get lazım deyil. Bayaqdan səssiz duran Türkan özünü atır ortaya