"Ratatuy"

Fikirlərinizi qarışdıracaq bir hekayə...

Bölüm 5..

Bu lənət olası çalar zəng dünyanın digər ucunda da olsam məndən əl çəkmək istəmirdi!Gözlərimi açmadan zəngi susdurdum,lakin dərk edə bilirdim ki,bu gün mənim ilk iş günümdü.Güclə də olsa yerimdən qalxıb hamam otağına girdim.Otaq kimi dəbdəbəli hamam otağı var idi.İsti suyu açaraq özümü altına atdım.Necə də həyəcanlı hislər yaşayırdım.Başqa ölkə,yeni insanlar,yeni iş..Dərindən nəfəs alaraq bu duşu sonlandırdım.Əslində təkliyə öyrəşmiş biri idim və harda olmağım fərq etmirdi.Bədənimə bürüdüyüm dəsmalı açmadan telefonu əlimə aldım.Zəng tarixçəmi yoxlayanda dayımdan gələn zəng və ismarıcı görəcək dünyalar mənim oldu:"Mənə zəng et."Zəng etməyib də nə edəcəkdim,əziz dayım?..
J:Dayı?
D:Jalə,qızım,salam!Necəsən?
Tərəddüdlə də olsa dindim.
J:Möhtəşəm!Bura və işim əladır.Narahat olmağına heç bir səbəb yoxdur.
D:Sevindim,Jaləm.Anan səninlə danışmaq istəyir.
J:Şey,yaxşı.
A:Qızım,salam,anasının ürəyi,necəsən?
J:Yaxşıyam,ana,sağ ol.
A:Hələ də hirslisən mənə?
J:İndi bunları danışmaq istədiyimdən əmin deyiləm,ana.Sən necəsən?
A:Yaxşıyam,atan da burdadır.Salam deyir.
Lənət olsun,məni bilərəkdən əsəbləşdirirdi?
J:Aha,telefonu dayıya ver,zəhmət olmasa.
D:Can Jaləm?
J:Xahiş edirəm,onun adını və onun haqqında nəsə eşitmək istəmirəm.Bu gün ilk iş günümdü kefimi pozmaq istəmirəm.
D:Jalə,sənə hər şeyin ən yaxşısını arzu edirəm.Uğurlar,əzizim!
Bu sözünə çox ehtiyacım var imiş.Rahatlıyaraq gülümsədim.
J:Dayı yaxşı ki,varsan.

"O gözlər kimi hər tərəf qara..
Bu yollar səni aparır hara?..
Yenə bu səhər günəş nur yerə eylər..
Bir təzə nağıl başla dünya!
Oyan,ey Günəş,oyan!
Al-əlvan boyan,yoxsa bu dəniz uçar..
Bir zülmət gecə dəniz qaçar..
Gəl,ey səhər,gəl,ey səhər.."
Qulağcığımda cingildiyən bu notlar məni xəyalən də olsa Xəzərin sahilinə aparmışdı.O çılğın ləpələri və çıxmaqda olan günəşi şəfəqlərini xəyal edərək gülümsədim.Bura Azərbaycan yox,Fransa idi..Bu ölkəni heç də sevmirdim,lakin məcbur