nə olub mənə?- deyib, gülərək icazəsiz stolda Pərvinin yanında əyləşdi.
Dünya: Şey, bacımın baldızı olduğunu deyirdim.
Pərvin: Aaa həqiqətən?
Aydan: Bəli, artıq Dünyayla rəsmi qohum sayılırıq.-deyib göz vurdu: Qalx Pərvin. Dərsə gecikmiyək.-deyib Pərvinin əlindən tutdu.
Pərvin yavaşdan əlini çəkib: Sən get. Mən 2 dəqiqəyə gəlirəm.
Aydan: Off bilirsən təkliklə aram yoxdu. Bu up uzuuuuuunn yolu təkcə gedim? Vicdanın necə qəbul edəcək?!-deyib zarafatla göz süzdürdü.
Pərvin: Təkliklə aran olmazda. Tək qalanda susmaq məcburiyyətində qalırsan axı. Buda sənin qətiyyən təbiətində yoxdu.- deyib güldü.
Aydan uşaq kimi dodağını büzdü. Dünya öz-özünə” Həə, Pərvin bəy. Dodaq büzməyi kimdən öyrənmisiz bəlli oldu”- dedi.
Pərvin: Off başımın bəlası. 3 ildən artıqdı saqqız kimi yapışmısan əl çəkmirsən.-deyib güldü.
Aydan: Nə 3 ili. Bunnan sonra o saqqız çətinki səndən qopa.-deyib birdə Pərvinin əlindən tutub zorla dartıştırmağa çalışdı.
Pərvin: Aydan 2 dəqiqə imkan ver.-üzünü Dünyaya tutub: Dünya, sonra görüşərik.-deyib göz vurdu. Dünya isə "sağol" belə demədi nə Pərvinə nədə Aydana. O an əsəbdən dişlərini bir birinə sıxmaqla məşğul idi. Əsəbdən dəli olacaqdı. Öz-özünə " Saqqızmış, saqqız yox ey qırsaqqız. Offffff Pərvində onun sözüylə durub getdi. Yəqin elə Aydanda gözü var." Bunları fikirləşirdiki qızlar gəldilər.
Dünyanın əsəbdən dolmuş gözlərini görəndə Aygün: Dünya nə olub sənə?
Damla: Dünüş, yaxşısan? O qız nəyə gəldiki? Nə danışdılar elə?
Dünya: Offf susun iki dəqiqə.-deyib masadan herslə qalxdı. Elmar onun bu hərəkətini gördü. Səbəbinidə yaxşı bilirdi.
Dünya dərsdə fikrini toplayıb dərsə qulaq asa bilmirdi. Elə hey kağıza nəsə cızma-qara edirdi. Aygündə az-çox başa düşmüşdüki Pərvini qısqanıb. Amma bu vəziyyətdə Dünyaya nəsə demək düzgün deyildi. Dünyanın əsas xüsusiyyətlərindən biridə əsəbləşəndə ağlaması idi. Əsəbini bu cür çıxarırdı. Saçı açıq olsaydı saçını üzünü töküb 1-2 damla göz yaşı axıdardı. İndi ağlasa Aygün görəcəkdi. Sonrada qrup