sürətlə oradan uzaqlaşdı.
Namiq qapını açıb Dünyanı evə gətirdi. Qorxu və həyəcandan rənginin ağardığını görüb ona su gətirib verdi. Namiqin özüdə narahat olmuşdu. Amma əsəbləşəndə gözü heç nəyi görmürdü. Dünyanı belə…
Namiq: Dünya qorxma mən sənin düşmənin deyiləmki, sadəcə gecə vaxtı belə mənzərə ilə qarşılaşmağı gözləmirdim. Dayımgili şəhərdə gördüm. Onlar sənin üçün narahatdılarki qızımızın başı ağrıyır. Amma sən burda......- deyib susdu.
Dünya içini çəkə-çəkə: Namiq sən məni hamıdan yaxşı tanıyırsan. Mən ailəmin başını aşağı salacaq nəsə etmərəm. O oğlanla mən partiyə gedəcəkdik. Universitetdən yoldaşımdı. İşi çıxdığı üçün partiyə gedə bilmədik. Oda üzürxahlıq etmək üçün belə bir şey edib.- deyib ağlamağa davam etdi. Dediyi sözdə həqiqət qədər yalanda var idi. Amma buna məcbur idi.
Namiq dedikləri üçün peşman olmuşdu. Axı həqiqətəndə Dünyanı ən yaxşı tanıyan insanlardan biri idi Namiq.
O Dünyanı qucaqlayıb: Ağlama ay dəli, eybiyox. O oğlanın düşüncəsizliyidiki səni belə çətin vəziyyətdə qoyur. Narahat olma.-deyib başından öpdü. Dünyanın içi azda olsa rahatlamışdı. Ama yenədə tədirgin idi. Özünüdə günahkar hiss edirdi.
Namiq abu-havanı dəyişmək üçün: Vaaayy daycanım yenə nələr bişirib belə. Off necədə acmışam. Qalx mənə bir boşqab gətir. Acından ölürəm.-deyib güldü.
Dünyada bundan ürəklənib gülümsündü. Tez əl-üzünü yuyub, mətbəxə keçdi. Boşqabı götürüb salona keçdi.
Namiq: Səni alan yandıki. Bir boşqabı neçə saata gətirirsən. Daha adam ölərdə acından.-deyib güldü.
Dünyada bundan ürəklənib gülümsündü. Tez əl-üzünü yuyub, mətbəxə keçdi. Boşqabı götürüb salona keçdi.
Namiq: Səni alan yandıki. Bir boşqabı neçə saata gətirirsən. Daha adam ölərdə acından.-deyib güldü.
Dünya başa düşdüki Namiq etdiyi hərəkətdən peşman olub.
Yeni il partisi isə Damla üçün çoxdan sonra çatmışdı. Damlanın burnundan gəlmişdi parti. Daha doğrusu Fərdi onun burnundan gətirmişdi: Sağa baxma, sola baxma, rəqs etmə, çox gülmə, çox danışma - kimi sözləri ilə Damlanı bezara