b qaldı. Fərdiyə nə də desə onu saxlaya bilməyəcəyini bilirdi. Yenə günü zəhər olmuşdu. Masadan qalxıb cafedən çıxıb evə getdi.
Axşam düşürdü. Ətrafı səssizlik bürümüşdü. Yaz yağışı narın narın yağırdı. Damla pəncərənin qarşısında durmuş olanları fikirləşirdi. Bu an Fərdinin mesajına gözləri pəncərədən ayrıldı. Fərdinin mesajında yazırdı: Artıq o oğlan səni bir daha narahat edə bilməyəcək. Onu mən narahat etdim.
Damla çox qorxdu. Fərdi qəliz xasiyyətdə biri idi. Onun nə edəcəyin bilmək olmurdu. Fərdi isə bir neçə dostunu yığıb komanda düzəltmişdi. Seymurun nömrəsinidə tapmışdı. Seymura zəng edib , onu köhnə bir məhləyə çağırdı. Seymur yaxşı biri idi. O bilsəydiki Damlanın sevdiyi var, heç ona yaxın düşməzdidə. Seymur Fərdinin dediyi mənzilbaşına gəlib çatdı. Maşından endi və bu an şok yaşadı. Fərdi 4 oğlanla birlikdə onu gözləyirdi. Bu kişilikdən sayılmazdı axı. Seymur ora tək gəlmişdi. 1 nəfər 5 nəfərə qarşı....
Seymur : Sənin dərdin nədi mənlə?
Fərdi: Damla
Seymur: Damla sənin nəyindiki?
Fərdi: Biz uzun müddətdiki sevgiliyik. Amma sənin kimi şərəfsizlər bizi ayırmaq istəyir.
Seymur : Ağzının danışığını bil! Mən bilmirdimki Damla xanımın sevdiyi var! Bilsəm ona yaxın düşməzdim.
Fərdi: Nə oldu? Qarşında bizi görəndə fikrin dəyişdi?
Seymur : Sənin bu etdiyin kişi işi deyil! 1 nəfərə qarşı 5 nəfər...
Fərdi: Kişiliyi səndən öyrənəcək deyiləm!-deyib Seymurun üstünə yeridilər. Seymur əvvəl özünü müdafiə edə bilsədə artıq 5 nəfər qarşısında gücsüz qalmışdı. Fərdi və dostları Seymuru oki var döymüşdülər. Artıq Seymurun yerdən qalxmağa halı yox idi.
Fərdi: Birdə Damlanın yanında görsəm səni..... Bundanda betər günə salaram!-deyib getdi. Damla isə evdə gah sağa gah sola gedirdi. Nəfəs ala bilmirdi artıq. Telefonu götürüb Dünyaya zəng elədi. Telefonda özünü saxlaya bilməyib hönkürərək ağladı.
Dünya: Damla bəsdi artıq! Onun haqqı yoxdu səni belə incitməyə. Ayrıl, ayrıl bitsin!
Damla hıçqırıqlara boğulmuşdu: Elə bilirsən asandı? Mən ona ayrılaq desəm