olduğunu bilmədən. Qarşısına gah Namiq gahda Fərdi çıxırdı. Çağırmaq istəsədə danışa bilmirdi. Yuxuda ağlamağa başlamışdı. Bir uçurumun kənarına gəldikdə isə aşağıdan ona baxan Pərvini gördü. 1 dəqiqə sonra Pərvin onun yanında durmuşdu. Tam yaxınında olsada ona çata bilmirdi. Üzünü tam görə bilmədiyi bir şəxsdə Pərvinin yanında idi. Sonunda gəlib Pərvinə çatdı və onu qucaqladı. Elə bu vaxt yuxudan oyandı. Yuxu iç qaraldıcı olsada sonda Pərvinin onu qucaqlamasına sevinmişdi. Üzünün nəm olduğunu görüb aynada özünə baxdı. Yuxuda ağlamışdı. Yatağından qalxıb əl üzünü yudu. Qarderobun qarşısına keçdi. Nə geyinsin deyə düşünürdü. Gözü ağ şalvarına sataşdı. Dərsin ilk günü Pərvinin dedikləri ağlına gəldi. Üzündə gülüş yarandı. Sonunda qara yarı dəri yarı parça olan diz üstü yupkasını geydi. Üstünədə göy-yaşıl zolaqlı saroşkasını geydi. Bacısı Aysu saçı çox gözəl hörə bilirdi. Saç üçün lazım olanlarıda götürüb bacısının otağına girdi. Bacısı telefonla danşırdı. Gülüşündən bəlli idiki bu Camal idi. Sakit durub sağollaşmasını gözlədi.
Telefonu söndürdükdən sonra Dünya: Qoyun bir səhərin gözü açılsında.-deyib güldü.
Aysu: Hə sevdiyin olanda sənidə görəcəyik- deyib güldü. Sonra sözünə davam etdi: Pərvindən nə xəbər?
Dünya: Belə normal. Arada mesajlaşırıq. Bəzən bufetdə otururuq. Ama baldızın bəzən gəlib söhbətimizi bölür.-deyib göz süzdürdü.
Aysu: Hə, bildiyimə görə yaxın dostdular Pərvinlə.
Dünya: Onun dostluğu batsın. – səs tonundan qısqandığı bəlli idi.
Aysu: Qısqanc.-deyib dil çıxardı. Aysu Dünyanın saçını hörüb, özü hazırlanmağa başladı. Artıq bütün ailə üzvləri süfrə arxasında idi. Səhər yeməklərini yeyib, evdən universitetə getmək üçün yol aldılar.
Damla hələdə Seymur məsələsindən sonra danışmamışdı Fərdiylə. Amma Fərdi bu gün dərs çıxışı gələcəyini bildirmişdi. Damla nə qədər yox, gəlmə, istəmirəm desədə Fərdi bir sözü dedisə sözündən geri dönməzdi.
Dünya: Yaxşı yatmamısan hə gecə?
Damla iç çəkib: Belədə. Yaxşı yatdım deyə bilmərəm.
Dünya: Caaann.