. Bu gün get danış. Sən onla sevgili olmamısanki bütün gün əsəblərin pozulsun. Ayrıl bitsin. Dahada çox uzanmasın.
Damla: Dünüş, məndə istiyirəm ayrılam bitsin amma asan deyil. Qınama məni. Lənətə gəlsinki sevirəm!
Dünya: Bilirəm sevirsən. Amma sevgi hər şeyi həll etmir unutma.
Damla: Ehh görək dərs çıxışı nə olur.- deyib köks ötürdü. Gəlib universitetə çatdılar. Dünya siniflərinə girdi. Aygün elə sanki onu gözlüyürdü.
Aygün: Xoş gəldin. Bax stolda nə tapdım. -Stolun üstündə bir ədəd qırmızı qızıl gül var idi.
Dünya: Aaa nə gözəldi. Kim qoyubki bura?
Aygün: Bilmirəm. Elə stolun üstündəydi. - Dünyanın ağlına bir anlıq Pərvin gəldi. Amma bunu Aygünə deyə bilməzdi.
Dünya: Hmm. Maraqlı və xoş bir hadisədi. Kənara qoy bəlkə sahibi çıxar.- deyib gülümsündü. Aygün gülü kənara qoydu. Bu zaman qapıdan bir cüt göz onlara baxırdı. Amma qızlar bunu görmürdü. Birinci dərs sonunda bitdi. Aygünündə Dünyanında ağlında gül qalmışdı. Tənəffüsdə Damla Dünya və Aygün bufetə endilər. Dünya Aygünü Damla ilə tanış etmişdi. Damlanın elədə yaxın olduğu qrup yoldaşı yox idi. Hamısı ilə məsafə saxlayırdı. Dünyada Aygünlə təbiiki Damlayla yaxın olduğu qədər yaxın deyildi. Amma Damlanın yoxluğunda ona yaxşı yoldaşlıq edirdi. Artıq bufetdə idilər. Çaylarını içirdilər. Bu vaxt Pərvin onlara yaxınlaşdı.
Pərvin: Salam necəsiz?- Qızların hər biri Pərvinlə salamlaşdı.
Damla Aygünün əlindən tutub: Aygün mən doymadım gəl gedək bir dənədə keks alım özümə. Dünya, Pərvin sizdə yeyirsiz keks???
Dünya: Yox, mən doydum təşəkkür.
Pərvin: Çox sağol məndə istəmirəm.
Qızlar stoldan qalxan kimi Pərvin Dünyanın yanına əyləşdi. Onların arasındakı bu münasibət nə dostluq idi nədə sevgililik. Özləridə bu münasibətə ad qoya bilmirdilər. Amma bir-birlərindən soruşsalar "təbiiki dostuq" deyərdilər. Kimi aldadırlarsa artıq.
Bir az söhbətləşdikdən sonra Pərvin: Elçilik necə oldu?
Dünya: Belə yaxşıydı. Sənə söz diyəcəm ey qulaq as. Aydan nədi sizin sinifdəki o.
Aydan Dünyanın sözünü kəsib: Hə,