ə ehtirasla yaşayırıq ki,sanki əbədi yaşayacağıq.Biz dostlarımızı elə itiririk ki,sanki dost tapmaq çox asantdır,sevdiyimizi elə incidirik ki,sanki qəlbimiz neçə dəfə sevə bilər?..Mən isə bunları anlayırdım,çünki nə bir dosta,nə bir ailəyə,nə bir sevgiliyə,nə də lənət olası yaşama sahib idim və eyni şeylərdən təngə gəlmişdim.
Məni sevən,qoruyan,daima bağrına basan birinə çox ehtiyacım var idi.İndi üşüyürdüm..Məni saran bir güclü qol yox idi.
Göz yaşlarım yağışa qarışmışdı.Həmişəki kimi səssiz-səssiz ağlayırdım.Kiməsə göz yaşlarımı göstərmək istəmirdim.Zənnimcə,bu məğlubiyyət və acizlik idi.İri və geniş işıqlı bir restoranın qabağında dayanmışdım:"San trope"..Artıq mədəmin içində aclıqdan yaranan "yumağı" hiss edirdim.İçəri keçər-keçməz zala nəzər yetirdim:mənim geyimimə zidd olaraq hamı səliqəli və klassik geyinmişdi.Kimisi sarmaş-dolaş rəqs edir,kimisə hansısa işi
müzakirə edir,kimisi xanımı ilə şam edir,kimisi isə mənim kimi yalnız idi.Gözlərim boş masa axtardı və budur,on üçüncü masa,sənə gəlirəm!Masaya əyləşərək saçlarımı qulağımın arxasına verdim.Ofisant mənə yaxınlaşaraq ilk öncə məni süzdü.Bəlkə də indi əyyaş kimi görünürdüm:çünki tamamən yaş və bura zidd geyimdə idim.
J:Menyu zəhmət olmasa.
Qarson yenə şübhəli nəzərlə məni süzdü.Mən isə ona fikir verməyərək menyunu gözdən keçirdim.Fransız mətbəxi tamamilə mənə yad idi.Qarsondan kömək istədəydim, əminliklə deyə bilərəm ki,əyyaş olduğuma şübhə duymazdı.Son sıradakı Ratatuy adlı yemək diqqətimi çəkdi,çünki qarşısında mötərizədə qeyd edilmişdi-"kənd yeməyi".Qiymətlərdən belə başa düşmüşdüm ki,bura olduqca bahalı bir restorandır,bəs bu ucuz kənd yeməyini menyuya niyə daxil etmişdilər.Diqqət çəkici idi..
J:Ratatuy.
Q:İçməyə bəs?
J:E-e..
Q:Qırmızı şərab Ratatuyla əvəzolunmaz ortam yaradır.Bir qədəh.
İçmək?Məncə,bu heç ağıla batan deyildi.Heç vaxt içki içməmişdim və nə təsir buraxacağına dair məlumatım yox idi.
J:Başqa nə məsləhət görürsünüz?
Qarson bir daha şübhə ilə məni süzdü.
Q:Burda sadəcə içkk