içə-içə işıqlı payız gecəsinə qarışdım.Fransanın tanımadığım bir nöqtəsində artıq sakin idim və.."ailəm" üçün darıxırdım..Telefonu əlimə alaraq bildiriş qutumu yoxladım:nə bir zəng,nə bir ismarıc var idi.
Təəssüf eləsəm də sonradan xatırladım ki,bu heç də yeni hal deyil.Ah,düşünərək üzülmək istəmirdim,yatsam yaxşı olardı.
İri çarpayıya uzanaraq yorğana büründüm və iri şüşədən Eyfeli izləyə-izləyə göz qapaqlarıma düşən ağırlığa göstərdiyim müqaviməti kəsdim.

Fransa.Paris.Saat 02:20

Kod düzgün deşifrə olunmuşdu və budur o artıq içəridədir.O bilirdi ki,Jalə artıq yatıb.Həm də ağır yatacaqdı qəhrəman qız!Adamın ağzı istehza ilə yana əyildi.Nə qəhrəmanı,o sadəcə yazığ bədbəxtin biri idi:ailəsi dağılmış və bir müddət sonra çəkilənəcək olan qadın.Onun zövqü yox idi.İlahi,bu qız zövqün nə olduğunu heç bilmir?..
Adam yavaş-yavaş içəri adamladı:ona telefon lazım idi.Otağa göz gəzdirdikdən sonra onu Jalənin otağında axtarmalı oldu.Hara qoymuş ola bilərdi ki?
Niyə özü bura gəlmişdi ki?Niyə özünü təhlükəyə atırdı?Bəlkə də Jaləni görməyə gəlmişdi.Adam bir daha acı-acı güldü və ürəyində pıçıldadı:onun axmaqlığını izləmək zövq verir ona görə burdayam.Daha sonra isə Jaləyə tərəf əyildi və balışın altından ehmalla telefonu çıxarmağa çalışdı.Lənət olsun,niyə belə risk edirdi axı?Tam telefonu götürdüyü anda digər telefonu ora qoydu:bu onun eynisi idi,sadəcə emaillər bu telefonda hack edilmiş və rahat izlənə bilirdi.Hər şey tamam idi.O sakitcə getmək istəyəndə Jalənin tərpəndiyini görüb cəld gizləndi.Jalə sıçrayaraq yerindən qalxdı.

Fransa.Paris.Saat 02:50

Lənət olsun,yenə kabus görürdüm!Yerimin içində oturaraq cəld işığı yandırdım.Otağı izlədim.Sabah nə olur olsun psixoloqa müraciət etməli idim:bu zəhrimar fobiyaya çevrilməmiş müalicə olsa yaxşı olardı.
Əynindəki geyimləri soyunaraq yenidən yatağa uzandı.

Fransa.Paris.Saat 03:10

Jalənin yatdığından əmin olduqda sonra gizləndiyi yerdən çıxaraq yatağında körpələr kimi uzanan yarıçılpaq qadına baxdı.İçində özünün