yaşlarına.

Dünya çiynini çəkib narazılığını bildirdi.

Damla: Yazıq Pərvin. Sən Fərdidəndə betərsənki.- deyib güldü. Dünyada bu sözə güldü.

Dünya: Görüşəssən bu gün onunla?

Damla: Hə . -biraz susduqdan sonra: Pərvini hər dəfə görəndə səni onunla tək qoymaq üçün " mən doymadım, gedim yenə nə isə alım" deyirəm. Pərvin diyəcək bu qız nə qədər yeyir.-bu sözə hər ikisi ürəkdən güldü.

Dünya Damlaya baxıb: Sən olmasan mən nə edərəm? Hər nə olsa bilirəmki arxamda sən varsan. Yaxşıki varsan.-deyib qucaqladı Damlanı.

Damla: Dəli bəs nə günlər üçün varıq? Amma birazda sıxsan mən olmayacam daha.-deyib güldü. Beləcə siniflərinə getdilər.
Dərs başlamışdı. Damlanın telefonu titrəşimdə olduğundan mesajın gəldiyini asanlıqla bilirdi. Telefonu cibində titrədikdə telefonu əlinə aldı. Mesaj tanımadığı bir nömrədən idi. Mesajı açıb oxumağa başladı: Salam Damla xanım. Sizi narahat edən Seymurdu. Yəqinki bildiz hansı Seymur. Nömrəniz məndə çoxdan olsada narahat etməmək üçün yazmırdım. Bu mesajımında məqsədi sizi narahat etmək deyil. Mən sizə elçi düşdüm. Özünüzü görüb bəyənmişdim. Ailəniz və sizin haqda çox yaxşı şeylər eşitdim. Ailəniz bu şeylər üçün tez olduğunu bildirdilər. Düşündümki indidən könlünüzü qazanım gələcəkdədə bəlkə razı olasız. O gündə sizə elə bunları deyəcəcəkdim. Amma 'sevgiliniz' icazə vermədi. Məni görüşə çağırdı. Tək gələcəyini düşünüb tək getdim. Özü yanına 4 dostunuda alıb gəlmişdi. Etdiyi hərəkət qorxaqlıq idi. Kişilikdən kənar hərəkət idi. Nəsə bağışlayın narahat etdim. Bundan sonra qarşınıza çıxmayacam. Sağolun!"
Damla oxuduqlarına inana bilmirdi. Bir neçə dəqiqə key kimi telefona baxdı. Mesajı bir neçə dəfə yenidən oxudu. Fərdi bu qədər qorxaq idi? 1 nəfərin üstünə 5 nəfər gedəcək qədər? Dərsin bitməsini səbirsizliklə gözləyirdi. Nə qədər etsədə fikrini cəmləyə bilmirdi. Dərs bitmişdi artıq Damla Fərdi ilə görüşəcəyindən Dünya dərsdən çıxan kimi Pərvin yada Aydanı görməsin deyə evə getmişdi. Damla universitetdən biraz kənarda yolun