n kənarında Fərdini gözləyirdi. Uzaqdan onun gəldiyini gördü. Fərdi yaxınlaşıb görüşmək istədi, amma Damla ona yaxın durmadı. Həmişə getdikləri kafeyə getdilər. Damla sözə Fərdinin başlamasını gözləyirdi. Fərdi isə susmuşdu. Hardasa 10 dəqiqəlik səssizlikdən sonra Fərdi sözə başladı: Damlam, bağışla.- Damla tərs-tərs Fərdinin üzünə baxırdı.

Fərdi: Baxma elə nə olar. Bax bilirəm düzgün etmədim.

Damla əsəbi tonla: Nəyi düzgün etmədin? 1 nəfərin üstünə 5 nəfər getməyi?
Fərdi tutuldu bir anlıq. Damla bunu hardan bilirdi?

Fərdi: Şey.. İcazə ver izah edim. Mən elə bildim oda

Damla onun sözünü kəsərək: Sus Fərdi xaiş edirəm. Artıq tanıya bilmirəm səni.- dedi.

Fərdi özünü acınacaqlı göstərmək üçün asta səslə mızıldanaraq danışırdı: Axı icazə vermirsən sözümü deyim. Mən dedim yəqin oda 10-15 nəfərlə gələcək. Ona görə…..

Damla yenə onun sözünü kəsdi: Həəəə. Səndə "10-15 " nəfərə qarşı 5 nəfərlə getdin hə?- dedi.
Fərdi dərindən iç çəkib susmuşdu. Damlada danışmırdı. Arada Fərdiyə tərs-tərs baxır, göz süzdürürdü. Fikirləşirdiki " Fərdi hansı ara bu hala gəldi? Ya elə Fərdi həmişə belə idi Damla bunu görməmişdi?"
Fərdi Damlanın bu hərəkətlərini görüb: Damla xaiş edirəm mənə belə üz göstərmə. Mənim Damlam Fərdisinə heç vaxt belə etməz. Şirin danışdırar. Gülərüz olar. Nolar etmə belə.

Damla oturduğu yerdən biraz dikəlib : Fərdi, sən o Damlanı öldürürsən hər gün bir az daha!- deyib masadan qalxdı və kafeni tərk etdi. Fərdi yerindəcə donub qalmışdı. Damla heç vaxt onun sözünə qarşı çıxmazdı. Düşündüki biraz onu tək buraxmaq lazımdı, ən azından özünü toparlayana qədər. Bilirdiki Damla heç vaxt onu buraxmaz. Yada belə sanırdı.
Dünya artıq gəlib evə çatmışdı. Otağa çıxıb paltarlarını dəyişmədən yatağa uzandı. Öz- özünə:
- Pərvini sevirəm?
-Yoooxx, sadəcə xoşum gəlir.
-Sevmirəmsə niyə qısqanıram?- sual cavab edirdi.
Elmar maşını Pərvingilin evinin önündə saxladı. Maşından enib darvazaya tərəf getdi. Pərvinə əvvəlcədən xəbər vermişdi gələcəyini. Elə