getdikdən sonra dönüb baxdıqda artıq Dünyanın getdiyini gördü.
•
• İçindən: Off Aydan! Həmişə yoluma daş qoy bax belə."
•
• Qızlar isə ayrılıb hərəsi öz sinifinə daxil oldu. Artıq dərs başladı. Kollekvium olduqca çətin keçirdi. Dünya bütün bildiklərini kağıza yazdı. Yazdıqlarına birdə baxdıqdan sonra kağızını müəlliminə apardı. Kağızı verdikdən sonra bayıra çıxdı. Bufetə endi. Havalar istindiyindən susamışdı. Bufetə girdikdə oturanlara bir göz gəzdirdi. Pərvinlə Elmarı gördü. Onlar olan səmtə baxmadan suyunu almaq üçün satıcı olan tərəfə yaxınlaşdı. Bu zaman Pərvin gəlib Dünyanın yanında dayandı.
• Dünya Pərvinə baxıb " nə olub?" Deyərcəsinə başını salladı.
•
• Pərvin üzündə təbəssüm ilə : Necəsən? – dedi.
•
• Dünya isə onun üzünə baxmadan: Yaxşı. – dedi.
•
• Pərvin: Dünən niyə ağlamısan?
• Dünya bu sualı gözləmirdi. Onun ağladığını hardan bilirdi?
•
• Dünya: Nə ağlamaq? Mən.. ağlamamışam – yenədə Pərvinin üzünə baxmırdı. Suyun pulunu verib irəliləməyə başladı. Pərvində onunla irəliləyirdi.
•
• Pərvin: Dünən gördüm səni. Ağlayırdın. - Dünya dahada qəzəbləndi. Onun ağlamağını görmüşdü amma yaxınına gəlməmişdi.
•
• Dünya: Məni ağlayaraq gördün amma indi soruşursan hə səbəbini? - Pərvin nə dediyinin fərqinə indi varmışdı.
•
• Pərvin: Şey.. Yox səhv başa düşdün mən…..
•
• Dünya: Yox yooox mən çox yaxşı başa düşdüm! Sənə mən nə maraqlıyamki . Sən get Aydanı tək qoyma! Axı təkliklə arası yoxdu!!!!!- deyib sürətlə yeriyərək bufetdən çıxdı. Pərvinin üzündə təbəssüm yarandı. Deməli Pərvini qısqanıb ağlamışdı. Saçlarını qarışdıraraq öz-özünə gülürdü. Elmar bunu görüb yaxına getdi: Dəli olmusan öz-özünə nə gülürsən?
•
• Pərvin Elmarı qucaqlayıb: Məni qısqanıb ona görə ağlayıb. Elmar məni qısqanıb. Dünya məni qısqanıb.
•
• Elmar Pərvini qıcıqlandırmaq üçün: Nə karam nədə gic. Bir dəfə deyəndə başa düşmə kimi bir qabiliyyətim var.-deyib təbəssüm etdi.
• Pərvin bir anlıq dondu. Elmar: Yenə nə oldu?
•
• Pərvin: Mənə görə