Bəzən yaşlılarımızdan bu sözü eşidirik. İşlətdikləri bir sözə görə problem yaranarsa və yaxud peşman olarlarsa dilim-dilim olasan dilim deyirlər.

Dilin həqiqətən nələr etdiyini dərk edərək dillərinin dilim-dilim olub bir daha bir söz işlətməməsini arzulayırlar.

dil və dildən çıxan sözlər çox əhəmiyyət kəsb edir. Müsəlman bir şəxsin həyatı boyunca dilini qoruması heç də adi bir məsələ deyil. Bu məsələ bir qurtuluş məsələsidir. Bu məsələ cənnət və cəhənnəmlə bağlı bir məsələdir. İnsan ya dilinin ucbatından cəhənnəmə daxil olar, ya da dilini qoruyub nicat tapar. Görün Peyğəmbərimiz (s.a.s) bu məsələni necə gözəl şəkildə bizə çatdırır; Kim mənə iki yanağı arasında (dilini) və baldırları arasında (övrəti) olanı qorumağa zəmanət verərsə, mən də ona Cənnətə girməyə zəmanət verərəm. Baxın, müsəlman bu iki şeyi qoruyub saxlayarsa, sanki əlinə Cənnətə girməyə bir zəmanət kağızı almış olar. Həmçinin Peyğəmbərimizdən (s.a.s) səhabələr bir dəfə - İnsanları cəhənnəmə ən çox aparan əməl nədir - soruşduqda, O (s.a.s): Ağız və övrət yeridir. deyə cavab vermişdi.

Peyğəmbərimiz (s.a.s) Muaz bin Cəbəli (r.a) Yəmənə dəvət üçün göndərərkən, insanlara islamı gözəl şəkildə çatdırmağı başa salırdı. O (s.a.s) bu məsləhətində həmçinin belə demişdi: Sənə, həmişə nicat tapacağın bir əməli deyimmi?! Bunu (dilini göstərərək) saxla! Yəni Peyğəmbərimiz (s.a.s) demək istəyirdi ki, dilini qoru, kifayət qədər pisliklərdən və lazımsız danışıqlardan çəkindir.

Dil məsələsi o qədər təhlükəlidir ki, bu hətta əqidəvi məsələdə də böyük rol oynayır. Bir insan dili ilə İslama daxil ola bilər və dili ilə də İslamdan xaric ola bilər. Şəhadət gətirən, dili ilə tələffüz etdiyi sözlərlə İslamı qəbul edir və artıq müsəlmanlardan sayılır. Həmçinin dili ilə küfr və ya şirk sözlərini işlədən bir şəxs İslamdan çıxar və artıq müsəlmanlardan sayılmaz.

Ey müsəlman bacım və qardaşım! Dil bir ilandır, səni sancmasına imkan vermə. Elə bir söz buraxma ki, səni hər xatırladıqda sancsın, yaxud ömrün boyu ağrısı