Bunlara ruhi və mənəvi ehtiyaclar deyilir. Ruhi ehtiyacları zamanında qarşılanmamış uşaqlar, böyüdükdə davranış qaydalarında pozğunluqlar görsənir.
Yəni insanın ruhi ehtiyaclarının başında sevmək və sevilmək ehtiyacı gəlir. Uşaqlığında ana sevgisini, ata şəfqətini və qardaş həmrəyliyini yaşamamış insanlar içlərində hər zaman bir çox şeylərin əksikliyini hiss edəcəklər.
Qadın və kişinin bir araya gəlməsi ilə əmələ gələn primitiv birliklə ailənin fərqinin bilinməsi lazımdır. Çünki qadın ilə kişinin bir arada olmaları hər zaman ailənin əmələ gəlməsi üçün kifayət deyildir. Ailə nə qupquru bir təşkilat, nə də sadə bir bərabərlikdir. Bütün bunların o biri tərəfində ailə bir sevgi ocağı və şəfqət yumağıdır. Ailənin təməli olan bu sevgi və şəfqət duyğularının qaynağında isə nikah durur. Çünki danışdığımız mənada ailə ancaq qadın ilə kişinin nikahlanması ilə qurulmaqdadır.
Nikah qadın ilə kişinin öz istəkləriylə aldıqları bir qərarla olur. Bu qərar iki insanın həyatda qarşılaşacaqları hər cür nəşə, kədər, uğur və uğursuzluğa ortaq olma qərarıdır. Nikah qadın ilə kişi arasında böyük bir sevgi və hörmət bağının əmələ gəlməsinə səbəb olur. Qurani Kərimin Rum surəsində Uca Allah belə buyurur: (Allah) ölüdən diri, diridən də ölü çıxardır, öləndən sonra torpağı dirildir. Siz də (qiyamət günü dirildilib qəbirlərinizdən) belə çıxardılacaqsınız. Sizi (atanız Adəmi) torpaqdan yaratması, sonra da sizin (hərənizin) bir insan olub yer üzünə yayılmağınız Onun qüdrət əlamətlərindəndir. Sizin üçün onlarla ünsiyyət edəsiniz deyə, öz cinsinizdən zövcələr xəlq etməsi, aranızda (dostluq) sevgi və mərhəmət yaratması da Onun qüdrət əlamətlərindəndir. Həqiqətən, bunda (bu yaradılışda) düşünən bir qövm üçün ibrətlər vardır!(Ər-Rum, 19-21)
Göründüyü kimi, həyat yoldaşları arasındakı sevgi və mərhəmət bağlarının əmələ gəlməsinin ilkin şərti, nikahdır. Rəsulullah (s.a.v) nikah haqqında belə buyurmuşdur: Nikah mənim sünnətimdir. Sünnətimdən üz çevirən məndən deyildir. Bu hədisdə Rəsulullah