h (s.a.v) bir tərəfdən, ailə yuvasının ancaq nikah ilə qurula biləcəyini, digər tərəfdən də, nikahsız bərabərliklərin şəriətlə qəti surətdə xoş qarşılanmadığını çox dəqiqliklə dilə gətirmişdir.
Məhz bu baxımdan ailədə ana və ata arasında əmələ gələn bu sevgi və hörmət şəraitində böyüyən uşaq həm bədəncə, həm də ruhən inkişafını sağlam bir şəkildə tamamlayır. Biz həm fərd, həm də cəmiyyət olaraq ailəyə möhtacıq. Ailə həm tək insan fərdi üçün, həm də cəmiyyət üçün qaçınılmaz bir təşkilat olaraq görülməkdədir. Bu səbəbdən ailənin ortadan qalxması, həm fərdi, həm cəmiyyəti pərişan edir.
Cəmiyyəti ayaqda tutan ailə, ailəni ayaqda tutan da ailə üzvləri arasındakı sevgidir. Şəxslər arasında sevgi olmadığı təqdirdə, ailənin dağılması qaçınılmaz bir hal alır. Ana ilə uşağı, ata ilə həyat yoldaşı və uşaqları arasındakı sevgi bağları qüvvətli olduğu müddətcə insan güclü, xoşbəxt və ümidli olur. Belə ki, ümid və yaşayış sevinci ilə dolu insanlardan əmələ gələn cəmiyyət də nümunəvi bir cəmiyyət halına