Hər insan bir ailə içində dünyaya gəlir. İnsanın inkişaf edib yetişməsində, həyata hazırlanmasında ailənin əhəmiyyəti düşünüldüyündən daha çoxdur.

Deyilə bilər ki, insanın sağlam şəkildə böyüməsi ilə uyğun bir təlim və tərbiyə qazanması bir az da ailə quruluşuna bağlıdır.İnsan üçün ailənin əhəmiyyəti nə qədər böyükdürsə, ailə üçün də sevgi və hörmət şəraitinin əhəmiyyəti bir o qədər böyükdür.

çünki sevgi və hörmətin olmadığı şəraitlərdə ailənin varlığını qoruya bilməsi mümükün olmaz.Sevgi və hörmət insanın sahib ola biləcəyi ən gözəl duyğulardır. İnsanları sevməsini və onlara hörmət edilməsini bilən insanlar başqaları tərəfindən sevilib hörmət edilməyə haqq qazanırlar. Bu səbəbdən sevgi və hörmət insanı insan kimi yaşadan iki xüsusiyyətdir. İnsanın qurduğu hər cür könül birlikləri ancaq sevgi və hörmət sayəsində davam edə bilər. Bir araya gələn iki insandan biri digərini sevməz və hörmət etməzsə, bu insanlar dərhal ayrılmaq məcburiyyətində qalırlar. Bu ən açıq şəkildə ailədə görülür
İnsan üçün ən təsirli olan davranış qəlibləri ailə içində qazandıqlarıdır. Ailə tərbiyəsi almamış insan bu əksikliyini həyatının sonuna qədər hiss edər. Çünki ailədən alınan tərbiyənin izləri insan həyatının sonuna qədər davam edər. İnsana ailəsindən daha güclü təsir edən başqa bir durum yox kimidir.
Ailə, insan övladının həyatda qalmasını təmin edir, nəslin davam etməsinə xidmət edir. İnsan doğulduğu gündən etibarən qorunmağa və bəslənməyə ehtiyac duyur. Ehtiyac duyduğu bu qorunma və bəslənmə olmadan, insan övladının inkişafını tamamlaması mümkün deyildir. Yəni insanın sağlam bir şəkildə inkişaf etməsi üçün lazımı himayə və bəslənmə ən yaxşı şəkildə ailə içində mümkün olur.
İnsan üçün lazım olduğunu söylədiyimiz himayə və bəslənmə, sadəcə qarnının doyurulması, susayınca suyunun içirilməsindən ibarət deyildir. Bunlar insanların maddi ehtiyaclarıdır və ailə xaricində də qarşılana bilər. İnsanın qarşılanması lazım olan çörək və su qədər vacib başqa ehtiyacları da vardır.