a bilmirdi. Hər nə qədər biruzə verməsə də, içində böyük bir acı vardı,hər nəfəs alışında acı çəkərək Şəbnəmi fikirləşirdi,nə illah edirdisə, istəsə də,onu ağlından çıxara bilmirdi,bacarmırdı. Asim hərkəsdən gizlətdiyi Şəbnəmlə birlikdə olan şəkli götürüb baxdıqca üzündə təbəssüm yaranırdı, sanki ümidləri yenidən cücərirdi....
....Səhər erkəndən Yasəmən xanım yuxudan oyandıqda mətbəxə gedib çayı qoyur,ortalığı yığışdırdıqda Ramal da yuxudan oyandıqda otağa gəldikdə əliylə başını tutaraq:
-başım partdayır
...Yasəmən xanım ona qəzəblə baxıb sərt səslə:
- gecə o qədər içsən ,ağrayar da başın.
...Ramal əlini cibinə attıqda qolbağın orada olmadığını görüb təşvişə düşərək otağına gedir, axtarıb tapmadıqda gözünün qarşısına qolbağı Aynurun qoluna taxdıqını gətirir və hərşeyi yavaş-yavaş xatırladıqda dərhal Asimin otağına gedir. Asim də yuxudan yeni oyanmış olur. Ramalı görər-görməz:
-Ramal, dünən o nə hərəkət idi etdin?
- bilmirem Asim, heç özümdə olmamışam.
-özündə olmamısan ki, etmisən də,ağlı başında olankəs edər onu.
-yaxşı Asim,mama bildi?
-yox əşi bildirmədim,sənin zibillərini ancaq mən yığıram. Qız necə təəccüblə baxırdı,amma öz aramızdır, onun da sənə qarşı hisləri var ha, sevinirdi.
...Ramal gülümsəyərək:
-hə, çox güman ki, onun həyatında başqası yoxdur. Olsaydı, sərt reaksya verərdi...
-o sözsüz. Bilmədim necə oldu Asim, uşaqlarla bir az içdim, birdə gördüm Aynurun evinin qarşısındayam. Onun yanındakı qız da sənə necə baxırdı.
...Asim anidən gülümsədikdə Ramal dərhal şübhələnərək:
-dayan bir, yoxsa o qız? Şəbnəmdir?
-hə,inana bilmirəm Ramal,mən onu nə qədər axtarsam da, tapa bilmirdim, ayrıldıqdan sonra izini tamamilə itirmişdim. İndi birdən-birə qarşıma çıxması təsadüf oldu.
-bəlkə də təsadüf deyil, Allahın sənə göndərdiyi yarım qalan məsələnin ardıdır.
- o məni unudub, məni gördüyünə heç sevinmədi, elə dedi ki, qardaşını götür get, biabr olacayıq.
-səndə də günah olub da Asim,bilib-bilmədən demisən ki, ayrılıram.
- düzdür, Şəbnəm o