o mənzərəni görüm deyə özümü yatmış kimi göstərmişdim.Sevildiyini bilmək gözəl idi.Sonra o dünyam yıxıldı.Sanki bir tozu üfləmiş kimi xoşbəxtliyim yerlə yeksan oldu.O anlar fraqment kimi gözümün önündədi..Unuda bilmirəm. Gözümdən diyirlənən yaşın fərqinə varan kimi sərt şəkildə üzümü sildim.Həyatımdan illər elə sürətlə keçmişdi ki..çünki mənasız olmuşdu,sevgisiz,həyəcansız..Göy guruldadı və budur ildırım çaxdı.Hamı evinə qaçsa da mən skamyadan qalxmadım.Ağlamaq üçün fürsət yaranmışdı.Skamyanın yeri rənglənmiş taxtalarını sıxaraq hönkürməyə başladım.Yalançı illər!Hər şeyin günahkarı olan adam!Məni qoruya bilərdin.Mən də bütün qızlar kimi sənə,atama sığına bilərdim.Bütün bağları məhv elədin.Sənə qarşı nifrətdən başqa heç nə hiss etmirəm!
Fransa.Paris.15:07.Cənab X.

"Yaquar"-dan hönkürərək parkda tək olan Jaləni izləyən adam qaşlarını çataraq onu izləyirdi."Əslində çox kövrək qadındır"-deyə düşünərək acıdı Jaləyə.Narahatlıqla bir siqaret yandırdı.Bu artıq onu izləyə-izləyə çəkdiyi neçənci siqaret idi. "Deməli,Jalə ancaq tək olanda ağlayır"-deyə düşündü adam və istehza ilə gülümsədi.Jalənin qüruru onu təəcübləndirmişdi.Yəqin etmişdi artıq bu qürurun səbəbini.Amma o qüruru əzmək istəyirdi.Onda bir bağımlılıq deyildi bu,sadəcə maraq idi.Jalə kimi qadınlar çox az görmüşdü:aşırı qürurlu,baxışları boş olan ifadəsiz cazibədar üz.. Tələsmədən vecsiz halda yolu keçən Jaləni izləyərək getdiyi yeri təxmin elədi və elə sürətlə də onun yanından ötüşdü.Sonuncu dəfə nə vaxt bu qədər həyəcanlanmışdı?Bu istəmədiyi həyat ona miras qalanda?Yox,ilk dəfə Jaləni görəndə.Bütün qadınlara xas olan acizliyi və qorxunu görməyəndə..Üzünü çevirmişdi. Çevirmişdi,çünki Jaləni uzaqdan görsə də inanırdı ki,Jalə onun gözlərindən keçmişini və əsl onu oxuya bilər..

Fransa.Paris.16:30.
Jalə

Gəzə-gəzə və soruşa-soruşa heç yorulmadan Ratatuy adlı yeməyi yediyim San Trope resroranına gəldim.O yemək məndə nostalji hislər oyadırdı.Olduqca dadlı idi.Bu dəfə şərabı üç yox bir qədəh içəcəkdim.Yağış