danışma biləcəkki onun haqda söhbət edirik.
Damla isə sadəcə çiyinlərini çəkdi.
Dünya rəqsi yaxşı bacarırdı. O rəqs etdikdə hər kəs heyrətlə izləyərdi onu. Hələdəki qarşısındakı insanda rəqsi bacarırsa. Nişan nişan kimi yox, 50-60 nəfərli toy kimi keçirdi. Dünya dayısıoğlu Samirlə rəqs edirdi. Samirdə az çox rəqsi bacarırdı. Bu zaman birdən Namiq Samirin qarşısına keçdi. Namiq rəqsi öyrənmək üçün kursa getmişdi. Buna görədə rəqsi yaxşı bacarırdı. Hər kəs bu cütlüyü heyrətlə izləyirdi. Sonunda musiqi bitdikdə rəqsləridə bitmişdi. Hər kəs onlara əl çalmışdı. Dünya bu vəziyyətdən utansada, Namiqin xoşu gəlmişdi.
Artıq gecə sona çatırdı. Qonaqları yola saldılar. Dünyanın ayaqları ağrımışdı bu ayaqqabılarda. Buna görədə ayaqqabını çıxarıb, ayaqyalın qalmışdı.
Bunu görən Namiq tez Dünyanın yanına gəldi.

Namiq: Dünya yaxşısan?

Dünya Namiqin üzünədə baxmadan: Hə yaxşıyam. Ayağım ağrıdı çıxardım ayaqqabılarımı biraz istirahət etsin ayaqlarım.

Namiq: İstəsən qucağıma alıb maşına apara bilərəm səni.

Dünya bu sözə çox əsəbləşmişdi. Ümumiyyətlə son vaxtlar Namiq nə desə Dünyanın acığına gəlirdi.

Sərt tonda: Yox! Lazım deyil.-deyib Namiqin yanından uzaqlaşdı. Namiqdə Dünyadakı bu uzaqlaşmanı hiss etmişdi. Səbəbinidə elə yaxşı bilirdi. Amma düşündüki zamanla düzələr.
Damlagildə evlərinə gəlib çatmışdılar. Evə girən kimi Damla yenədə London məsələsini açmışdı. Hələdə anasına yalvarmaqla məşğul idiki, o Londona getməsin. Burda Dünya ilə qalsın. Sevinc xanım Dünyanıda onun ailəsinidə yaxşı tanıyırdı. Son 3 ildə bir- birlərinə gediş- gəliş artmışdı. Bir- birlərinin xeyir - şərlərində iştirak edirdilər. Tanıdığı üçündə çox güvənirdi onlara. Artıq ailəvi dost olmuşdular. Amma onların onsuzda 3 uşağı var idi. Düşünürdüki Damla onlara sadəcə yük olar.

Sevinc xanım: Qızım onlar onsuzda 3 uşağa baxırlar. Səndə onlara yük olarsan.

Damla: Yooxx, mən onlarda qalmayımki Dünya gəlsin bura. İkimiz qalaq birlikdə.

Sevinc xanım səsini biraz yüksəldib : Hə