ə elə bircə o çatmırdı! İki gənc qız bir evdə. Ömürbillah olmaz. Mən icazə versəmdə atan icazə verməz. Atan icazə versə belə Dünyanın ailəsi razı olmaz. –Damla anasının bu sözlərinə məyus olmuşdu. Nə edəcəyini bilmirdi. İçindən dua edirdiki Dünyayla birlikdə qalsın.
Artıq Dünyagildə evlərinə gəlmişdilər. Yatağına uzanan kimi Dünya yuxuya getdi.
Səhərin ilk işıqları ilə Dünya gözünü yeni günə açdı. Nişanın yorğunluğu hələdə üstündən çıxmamışdı. Yaxşıki bazar günü idi. Yaxşıca istirahət edəcəkdi. Ayaqları çox ağrıyırdı. İcazə versəydilər səhərə qədər beləcə yatardı. Amma təbiiki icazə versəydilər. Bu vaxt Damla zəng vurdu. Dünən anası ilə olan söhbəti danışdı Dünyaya. Dünyada Həmçinin Damla kimi çox istiyərdiki Damla ilə birgə qalsın. Amma bu çətin olacaq işə oxşayırdı. Evləri arasındakı məsafə elədə çox deyildi. Piyada getdikdə uzağı 10 dəqiqəyə çatmaq olurdu. Amma ailəsi nə deyər bilmirdi. Beləliklə zəngi sonlandırıb telefonu söndürdülər.
Dünya bu gün tam istirahət etdi. Axşama yaxın dərslərinidə oxudu. Artıq semestrın sonu yaxınlaşırdı. Buna görə yaxşı oxumalı idi. Dərslərinin yarısını oxuyub bitirdikdən sonra axşam yeməyi üçün aşağı endi. Bu vaxt gözlənilmədən qapı döyüldü. Bu Namiq və anası Nailə idi. Dünya Namiqin üzünü görmək istəmirdi. Buna görə ayıb olmasın deyə 5-10 dəqiqə oturub sonra otağına qalxdı. Yatağa uzanıb eşələnirdi. Birdən qapısı döyüldü. Yataqda dikəlib "gəl"-dedi. Qapı açıldı bu Namiq idi.

Namiq: Olar içəri girim?

Dünya: Hə buyur.

Namiq: Nə edirsən?

Dünya: Heç dünənin yorğunluğu üstümdən hələdə çıxmayıb. Dərslərimində yarısı qalır. İstəyirdim duram dərsimi oxuyam.

Namiq: O qədər oynayanda yorularsanda.-deyib güldü.

Dünyada üzünə suni təbəssüm qondurdu.

Namiq: Gördün dünən necə bəyəndilər rəqsimizi?

Dünya: Hə, gördüm.

Namiq bir az susub: Dünya niyə belə soyuqsan mənlə?

Dünya bilmədi nə cavab versin: Şeyy... Yooxx sadəcə yorğunam.

Namiq: Tək bu günü demirəm. Ümumiyyətlə.- Dünya isə susmuşdu.