nclıq etməzdi çünki don nə qısa nədə açıq idi. Saçlarını isə yandan hörüb ipək kimi tellərini yana ayırdı bu saç düzümü ona xüsusi gözəllik verdi. Belindəki qızılı kəmərə uyğun alçaq ayaqqabılarını geyinib ilk dəfə olaraq yemək yemədən evdən çıxdı. Bu sabah anası Sevinc xanım evdə olmadığı üçün yemək yeməmişdi. Buna görədə yolda bir mağazaya girib özünə keks və meyvə şirəsi aldı. Dünyanın şaftalı şirəsini sevdiyini bildiyi üçün ona şaftalı, özünə isə vişnə şirəsi aldı. Bu həftə sonu Damlanın doğum günü idi. Damla ilə Dünya arasında 1 ay fərq var idi. Damla indidən Fərdinin nə kimi bir surpriz hazırlayacağı haqda fikirləşib, maraqlanırdı. Dünya ilə həmişə görüşdükləri yerdə görüşdülər.

Dünya: Sonrada deyirsən sənə görə Pərvin deyəcək necə çox yeyir. Səhər-səhər bunlar nədi?-deyib güldü.

Damla: Dəli, tezdən yemək yeməmişəm. Anam evdə deyildi. Hövsələm çatmadı tək yemək yeməyə. Al sənədə sevdiyin şirədən almışam.

Dünya: Caann. Çox sağol ürəyim – deyib, şirəni Damladan aldı və davam etdi : Anangil hardadıki?

Damla: Dünən bir qohumumuz var xəstələnib. Xəstəxanaya qaldırıblar mamada ora getdi. -Beləcə söhbətləşə-söhbətləşə universitetə gəlib çatdılar. Dünya Pərvini görmədi. Bir baş sinifinə qalxdı. Aygün yenə qapının çıxışında qızılgül tapmışdı. Artıq bu güllər onun həm xoşuna gəlirdi, həmdə qorxudurdu. Bu gün Dünyaya demək qərarı aldı bu gül məsələsini. Dünya qapıdan içəri girən kimi Aygün yanına qaçıb onunla görüşdükdən sonra əlindən tutub sıralarına gətirdi. Sonra olanları danışmağa başladı.

Aygün: Bax beləcə hara gedirəm qarşıma qızılgül çıxır.

Dünya: Görən kimdi bu gizli heyranın? Kaş mənədə edən olardı elə surprizlər.-deyib köks ötürdü.

Aygün: Caann. Üzülmə.-biranlıq sükutdan sonra Aygün: Dünüş, bunun qorxacaq bir yanı yoxdu hə?

Dünya: Yəni məncə yoxdu. Kimdisə cəsarət edib yaxınlaşmır. Sadəcə varlığını hiss elətdirir.

Aygün çiyinlərini çəkib: Nə bilim ey. Arada qorxuram. Deyirəm başıma bəla olar. – Dünya isə narahat olmamasını