deyirdi. Beləcə söhbətləşib dərsə başladılar.. Dərs yenə öz axarı ilə gedirdi. Nəhayətki dərs bitdi. Tənəffüs vaxtı gəlib çatdı. Qızlar bufetə endilər. Pərvin Aydanla eyni masada baş-başa oturmuşdular. Dünya onları gördükdə sanki içindən nəsə qopup düşdü. Amma bunu birüzə vermədi. Keçib boş bir masada oturdular. Arada Aydanın gülüşü qulağına gəlirdi. İçindən qalxıb Aydanın saç-başını yolmaq keçirdi. Bunu etməməsi üçün tezliklə bufetdən çıxması lazım idi. Tez çayını içib qızlarla bufetdən çıxdılar. Dünya fikirləşdiki elə Pərvin onu heç vaxt sevməyib. Öz özünə gəlin-güvey olub. Xəyal qırıqlığı içərisindəydi. Ağlamamaq üçün özünü çətinlikdə tutmuşdu. İçindən "ağlamayacam, ağlamayacam"-desədə yenədə gözündən qaçan 2-3 damla yaşı saxlaya bilməmişdi.
Pərvin isə Dünyaya inad olsun deyə Aydanla vaxt keçirirdi. Amma Aydan bunu səhv başa düşüb elə bilirdiki Pərvin ona qarşı nələrsə hiss edir. Pərvin Aydanın belə düşünəcəyini ağlının ucundan belə keçirməmişdi. Özüdə bilmədən get-gedə özünü batırırdı.

Damla: Dünüş, etmə belə. Narahat olma. Nə olar. -Artıq Aygündə Pərvinlə Dünya arasındakıları bilirdi.

Aygün: Canım mənim narahat olmağa dəyməz. İnan mənə o sənə acıq verməyə çalışır.

Dünya: Və bunu çoxda yaxşı bacarır! -Damlayla Aygün onun bu sözünə gülmüşdülər. Zəng vurulmuş və dərs başlamışdı. İlin sonu olduğu üçün dərslər çətin keçirdi. Kurs işləri, kollekviumlar, seminarlar. Bunların altından çıxmaq heçdə asan iş deyildi. Hələ bunların üstünə birdə sizin başınızı qatacaq bir oğlan varsa.
Artıq dərsin son dəqiqələri idi. Hamı hazır vəziyyətdə zəngin vurulmasını gözləyirdi. Budur artıq dərsdən çıxma vaxtı gəldi çatdı. Damla bu gün Fərdiylə evə gedəcəkdi. Dünyaya nə qədər onlarla gəlməsini desələrdə Dünya bu təklifi qəbul etməmişdi. Havada sanki onlarla oyun oynayırdı. Universitetə gələndə hava isti olsada, universitet çıxışı havada soyuqluq hiss olunurdu. Göy üzü tutqun idi. Arada şimşəyin səsi gəlsədə, onlardan uzaqda idi. Amma görünür axşama onların olduğu