u yerdədə güclü yağış yağacaqdı. Küləklə savaşa-vuruşa gəlib evə çatdı Dünya. Dünya uşaqlığından bəri belə havaları sevmirdi. Sırf buna görə o payızıda xoşlamırdı. Bəlkədə bu gələcəkdə qəlbinə gələcək payızdan, qışdan xəbər verirdi. Yenə dərs oxumalı idi. Telefona baxdı. Pərvin onun nömrəsini bilə-bilə heç vaxt mesaj yazmamışdı. Get-gedə əmin olurduki Pərvin onu sevməyib heç vaxt. Sevmək qalsın bir kənara ondan xoşu belə gəlməyib. Özünü soyuq yağışda islanmış cücə kimi hiss edirdi. Axşam yeməyi vaxtı gəlib çatdı. Süfrəyə toplaşdılar.

Anası Vəfa xanım sözə başladı: Nişanda oğlan evi biləndəki sən tibb'də oxuyursan bizi ürəkdən təbrik etdilər. Həm oğlanın həmdə qızın bacısı tibb işcisi olacaq, hər adama qismət olmaz deyirdilər.

Dünya Aydanın adını eşidəndə qıcıq tuturdu. İmkanı olsa bir qaşıq suda boğardı. Anasının dediyi söz qarşısında sadəcə suni gülümsədi. Yeməkdən sonra otağına qalxıb dərslərin başına keçdi. Damlanın isə kefinı deyəcək söz yox idi. Fərdiylə çox yaxşı yola gedirdilər son zamanlar. Dua edirdiki həmişə belə olsun. Kefi saz olduğundan dərslərinidə yaxşı oxuyurdu. Yorğun bir günün daha sonuna gəlmişdilər. Bu gecə rollar dəyişmişdi. Damla hüzur içində yuxuya gedərkən, yuxu Dünyadan kənar gəzirdi. Yerində bir sağa bir sola fırlanırdı. Aradada içindən Pərvinə Aydana söyüşlər sifariş edirdi. Beləcə bir müddət sonra yuxu onuda öz ağuşuna aldı.

Artıq səhər açılmışdı. Dünənki havadan sonra bu gün gözlənən olmuşdu. Dolu və yağış yağır, güclü külək əsirdi. Aygündə Dünya kimi belə havaları sevməzdi. Qalxıb duşa girdi. Duşdan çıxıb qarderobun qarşısına keçdi. Əlinə keçən bir cins şalvarı geyindi. Üstünədə qara rəng qolu dirsəyə qədər olan köynək geyindi. Hava soyuq olduğundan üstündən qara qısa, dəri kurtkasını geyindi. Saçını dağınıq toppuz etdi. Sadə makyaj edib çətiri ilə çantasını götürüb otaqdan çıxdı. Anası səhər yeməyini hazırlamışdı. Oturub yeməklərini yedilər. Qapıdan çıxdıqda yağış yağdığı üçün çətirini açdı. Nə olur olsun güllərinə