çalışırdı. Bu zaman pilləkənlərdən Pərvinin endiyini görüb ona göz süzdürərək narazılığını bildirdi. Pərvin maşınına oturub sürüb oradan uzaqlaşdı.. Nəyin nə olduğunu beynində analiz edirdi.
Dünya isə təzəlikcə istəyirdiki sakitləşsin. Damla heç nə soruşa bilmirdiki birdən ağlayar yenə Dünya. Dünya özünə gəldikdən sonra olanları Damlaya danışdı. Damla sadəcə qulaq asırdı. Nə desin heç özüdə bilmirdi. Həmdə mənfi nəsə deyib Dünyanı dahada incitmək istəmirdi. Dünya müəllimdən icazə alıb evə getdi. Damlada onla gəlmək istəsədə buna icazə vermədi. Dünya bir baş evə getdi. Anasına biraz başı ağrıdığını və yatacağını dedi. Amma otağa girən kimi yenə ağlamağa başladı. Yatağa uzanıb sakitləşməyə çalışırdı. Pərvin onun haqda necə elə düşünə bilərdi?
Damla bu gündə Fərdi ilə gedirdi evə. Fərdinin sanki ağzından söz alarcasına suallar verirdi. Çünki sabah Damlanın doğum günü idi. Ancaq Fərdi bunu unutmuşdu. Damlanın niyə bu qədər sual verdiyini də başa düşmüş deyildi. Yol qısalırdı. Damla məyus halda Fərdi ilə sağollaşdı və evə daxil oldu. Heçnə demədən otağına keçdi. O fikirləşirdi ki Fərdi ona sürpriz edəcək. Ona görə də kefini pozmadı.
Dünya təzəcə yuxuya getmək istəyirdiki telefonunun mesaj səsi onu diksindirdi. Fikirləşdiki yəqinki Damladı. Ərindiyindən mesajı oxumadı və yuxuya getdi.

Səhər açıldı. Bu gün Damlanın doğum günü idi. Dünya özünü yorğun hiss edirdi. Amma bu gün onun yaxın rəfiqəsinin ad günü olduğu üçün bütün dərdlərini unutmalı idi. Dünən axşam saat 00:00'da mesaj yazmış ilk təbrik edən o olmuşdu. Telefonunu əlinə aldı. Dünən yazılan mesaj Pərvindən idi.: Sabah bir yerdə görüşək xaiş edirəm." Yox bu gün olmazdı. Axı Damlanı tək qoymamalıydı bu gün. Həmdə elə Pərvinin üzünü görmək istəmirdi. Dünənki sözləri unutmamışdı. Mesajı cavabsız buraxdı.
Bu səhər Damla çox həyəcanlı idi. Sanki bu onun ilk doğum günü idi.
O tələsik yerindən qalxdı. Əl üzünü yudu. Damla əsasən sadə geyimə üstünlük versədə bugün üçün fərqli görünmək istədi. O garderobundan