n dizdən bir qədər yuxarı bədənini saran qırmızı bir don seçdi. Saçlarını həfif dalğalı etdi. Qırmızı pamadası ilə hazırlığını tamamladı. Boy aynasının qarşısında son dəfə özünə baxdı və otaqdan çıxdı. Aşağıda anası Sevinc xanım Damlanı görcək: Qızım, sən nə gözəl olmusan ay kimi parlayırsan. Mənim birdənəm, gözümün nuru ad günün mübarək.-dedi. Bu sözlər Damlanın çox xoşuna gəldi.

Damla: Çox sağol canım anam.-deyib anasını öpdü. Atasıda qızını təbrik etdi. Dünyada axşamdan ona təbrik mesajı yazmışdı. Səhər yeməklərini yedikdən sonra evdən çıxdı.
Damla Fərdinin hər gün gözlədiyi yerə doğru irəlilədi. Fərdi Damlanı görcək çox həyəcanlandı. Damla bugün ona daha da fərqli görünürdü. Damla Fərdiyə yaxınlaşdı. Fərdi hələdə danışmırdı.

Damla: Nə olub o qədər çirkinəm heç nə deyə bilmirsən?

Fərdi: Sən nə yaxşı belə geyinmisən?

Damla bir anda tutuldu sonra ” yəqin unutmuş kimi edir” – düşündü və : Fərqlilik olsun istədim bu gün.
Fərdi gülümsündü və Damlaya yaxınlaşıb: Çox gözəlsən.-dedi və yanağına öpüş qondurdu. Damla bir an utandığından özünü itirdi bir neçə saniyə sonra təşəkkür etdi və onlar universitetə doğru irəlilədilər. Damla məyus idi. Fərdi niyə onu təbrik etmədi? Axı o neçe gündü bu günü gözləyirdi. Bu suallarla artıq onlar dərsə çatdılar. Universitetdə Damla, Dünya, Aygün və bir neçə Damlanın qrup yoldaşları Damlaya kiçik ad günü keçirdilər. Bu arada Pərvində bufetdə idi. Dünya özünü şad, xoşbəxt göstərməyə çalışırdı. Həm Damla üçün həmdə özü üçün. Hər kəs aldığı hədiyyələri verirdi. Dünya Damlaya mənim hədiyyə evdə , gələndə gətirəcəm.-deyib göz vurdu. Artıq günün sonuna yaxınlaşsalarda Fərdi heç nə demirdi. Damla artıq Fərdinin onun doğum gününü unutduğundan əmin olmuşdu. Ancaq Fərdiyə heç nə demədi. Və dərs bitdi. Damla bu doğum gününü evdə ailəsi ilə birlikdə keçirmək istəmişdi. Sadecə Dünya və ailəsi gələcəkdi. Amma gözlənilmədən Dünyagilə qonaq gəlmişdi. Buna görədə Dünya tək getməli oldu.
Damla evə gəldikdən sonra otağına keçdi biraz