Pərvin: Dünya yaxşısan?- deyib onu qaldırmağa çalışdı.
• Dünya Pərvinin səsini eşidib gözlərini açdı. Heç nə olmamış kimi cəld ayağa qalxıb: Sən burda nə edirsən?
•
• Pərvin: Damla gəldi dediki sən neçə saatdı yoxsan ortalıqda. Məndə dedim birdən " Ayı"-lar yeyər səni.-deyib gülməyə başladı. Dünyanın isə bu vəziyyət heç də xoşuna gəlməmişdi. Qollarını sinəsində çarpazlayıb Damlagilin yanına getmək istəyirdiki olanların şokuyla gəldiyi yolla getməyə başladı.
•
• Pərvin: Ey, hara gedirsən?
•
• Dünya əsəbi səslə: Hara olacaq?! Uşaqların yanına.
•
• Pərvin yenə gülürdü: Ora sən gələn yoldu , ay dəli. Ayılar olan yer. -deyib dahada möhkəm gülməyə başladı. Dünya olduğu yerdəcə qaldı.
• Pərt olmamaq üçün: Bilirəm gic deyiləm! Sadəcə o.. o gördüyüm heyvanın nə olduğuna baxmağa gedirəm.-deyib yoluna davam etdi. Pərvinin könlü onu tək qoymağa razı olmadı. Arxasınca sakitcə gedirdi.
• Dünya isə özünü danlayır " bir gün bu qürurun üstündə öləssən! Onda ağlın gələr başına. Ölünün ağlı necə gələcəksə artıq. Bəlkə həqiqətən ayıdı? Onun bi pənçəsi bəsdiki məni öldürsün.-bir an ayaq saxlayıb " qayıdım bəlkə? Qayıtsam Pərvin qorxaq deyəcək. Off Dünya Off! Allahım mənə kömək ol"- deyib asta addımlarla gəlib həmin yerə çatdı. Ətrafda heç nə yox idi. Hər yer sakitlik idi. Tam rahat nəfəs alırdıki otların arxasından yenə xışıltı eşitdi. Dönüb qaçmaq istədikdə yenədə nə iləsə toqquşmuşdu.
• Pərvin düz arxasında dayansada o ayı məsələsini necə dərin fikirləşirdisə onun düz arxasında olduğunu hiss etməmişdi. Əlləri ilə gözlərini yummuşdu.
•
• Pərvin yumuşaq səs tonu ilə: Qorxma mənəm . Ayı deyil.
•
• Dünya gözünü açıb asta səslə: Səndə ayıların nadir nümayəndəsisəndə.-dedi.
•
• Pərvin eşitsədə: Başa düşmədim nə dedin?
•
• Dünya : Deyrəm o kolun arxasında ayı var.- Elə bu zaman kolun arxasından nəsə çıxıb sürətlə qaçıb uzaqlaşdı. Bu çöl siçanı idi.
• Dünya bir an diksinib Pərvinə tərəf sığındı. Pərvin onu arxasına tərəf itələdi. Bunun çöl siçanı