idi, indi ona əmr verirdi.
•
• Damla: Heç hara da getmirəm! Paltarımıda dəyişmirəm! . Sağol mən dərsə getdim.
• Fərdi dəliyə döndü onun bu sözlərinə. Sürətli addımlarla Damlanın arxasınca getdi. Qolundan tutub saxlamaq istədi bu an Damlaya daha da yaxınlaşdı. Fərdi o an Damlanın dodaqlarından öpmək istəyirdi. O qədər yaxın dayanmışdılarki sanki sehrlənmişdi. Ancaq bu hadisədən sonra özünə əngəl oldu.
•
• Damlanın qolunu sıxıb : Sənə deyirəmki qayıt evə o yupkanı çıxar!!
•
• Damla: Fərdi sənə dedim çıxarmıyacam. Bax sən o qədər düşüncəsiz birisənki heç nəyi anlamırsan. 1 həftədi yoxsan. Bəlkə elə mən sənin yoxluğundan istifadə edib ancaq qısa geymişəm hə? Onda ağlın harda idi? İndi isə burax qolumu! Səhv kimdədi fikirləş.-deyib qolunu çəkib ordan uzaqlaşdı.
•
• Fərdi: Eybi yox Damla eybiyox. Bildiyini et! - dedi. Fərdi sanki 5 yaşında uşaq kimi davranırdı. Elədiyi səhvləri düzəltməkdənsə daha da pisə aparırdı və bunu görmürdü. Damlanın niyə belə elədiyini belə anlamağa çalışmırdı..
•
• Damla üzərindəki gözləri görməməzlikdən gəldi tez özünü sinifə atmaq istədi. Ürəyində " Axx Damla nə vacibiydi belə qısa geyinmək qısqandırdın nolduu??! Of bu kimdi axı gəl düş ağzıma öküz necə də süzür axı məni gözü çıxacağ. Ehh Damla sən belə geyinsən onlar da öküzlüyün göstərəcəkdə.-deyə düşündü. Damla özünü sinifə necə çatdırdığın belə bilmədi. Dərs başladı. Tənəffüsdə Damla Dünyanın yanına getdi.
•
• Dünya: Damiş bu nə gözəllik kim üçündü görəsən.-deyib dil çıxardı.
•
• Damla: Eh Dünüş danışma eyy onsuz geyinməyimlə qaldım.
•
• Dünya: Niyəə??
•
• Damla: Fərdi dəliyə döndü. Məndən olanlar üçün üzr istəmək əvəzinə mənim üstümə qışqırdı.
•
• Dünya: Canım düzdü amma hər şeydən əvvəl özünü fikirləş. Sənki belə geyimlər geymirsən. Axrıncı dəfə bu yupkanı qışda qara lasinlə geymişdin. Görürəm özündə pis hiss edirsən bayaqdan dartışdıra-dartışdıra qalmısan.-deyib güldü. Damla Dünyanın sözünə məyus oldu. Ancaq yenə də Fərdidən acığın çıxdığını