"Ratatuy"

Fikirlərinizi qarışdıracaq bir sevgi hekayəsi..

Bölüm 9..

Riyadın füsunkar bozlarında bir qəzəb parıltısı var idi.Mən sonuncu dəfə nə qədər bu qədər təsirə düşdüyümü xatırlamıram.Hər şey çox ani olmuşdu..Evimdən çox-çox uzaqda,heç xəyal edə bilməyəcəyim bir vəziyyətdə tanımadığım bir kişi məni çılpaq vəziyyətdə soyuducuya sıxışdırmışdı.Beynimdə böcək gəzirdi elə bil,mən onun ayaqlarının beynimlə təmasdan çıxardığı hər səsi aydın eşidirdim.Son dəfə hərəkətsiz halda qarşımda dayanan çılpaq və yad kişiyə baxdım və ani həmləylə onu itələdim.Müqavimət göstərmədən mətbəx masasına söykəndi.Cəld yataq otağına keçərək çantamı və ayaqqabılarımı götürüb liftə doğru addımladım.Telefondan parolu liftə yığaraq gözaltı məni gülə-gülə izləyən Riyada baxdım.
R:Hələ də örtüyə bürünmüş haldasan.Belə gedirsən?
Cavab vermədim.Danışdıqca daha çox əsəbləşirdim.
R:Ümid varam heç kəs səni bu vəziyyətdə görməyəcək.
J:Bunun sənə dəxlisi yoxdu.Az çərənlə!
R:Çılğın gecədən sonra çox..çox yorğunam..Mənə səhər yeməyi hazırlayarsan?
İlahi!O necə də..əsəbpozucu idi!Ona öldürücü bir baxış ataraq parolu yığıb bir daha cəhd etdim.
J:Qapı niyə açılmır?
R:Çünki,mən də parolu yazmalıyam.Mən..ucuz otaqlardan istifadə etmirəm.
J:Kəs səsini və qapını aç.
R:Mənə səhər yeməyi ver,ən azından qəhvə.
Onu onun silahı ilə vurmağı qərara aldım.
J:Demək mənə möhtacsan?
Qaşlarını çataraq əllərini yanına saldı.Zəfər gülüşüm onun da gülümsəməsi ilə sonlandı.
R:Mən buna bir borc deyirəm.Ya seviş mənimlə ya da qəhvə hazırla.
J:Sən özünü nə hesab edirsən?"Atamın atana borcu var?"
Bu el deyimini deyəndə özümü də gülmək tutdu.
R:Yuxum gəlir və mən örtüksüz yatmıram.Məsləhət görürəm gəl qəhvə hazırla,əks halda qapını açmayacam,üstəgəl..ovucum qaşınır.
Ağzı açıq şəkildə ona baxırdım.Yox,artıq əminəm ki,onun ciddi problemi var başında.Nə utanmaz,nə ədəbsiz biri idi bu.Əsəblə ondan xeyli aralı şəkildə mətbəxə girdim.Örtüyü güclə əlimdə sıxa-sıxa şkafdan qəhvə qabını götürməyə