və başını başıma dayayaraq gözlərini yumdu,təngnəfəs halda dilləndi.
R:Sən..nə edirsən?Nə?!
Getdikcə səsini qaldırması məni heç gərmirdidə.Üzüm əlləri arasında idi.Gözlərini heç açmadan arada dodağımı öpür və dinmirdi.Titrəyirdim.
J:Riyad..
R:Şşşt..
Anidən məni buraxaraq qapıdan çıxdı və anında da qapılar bağlandı..dodağımı dişləyərək saçlarımı arxaya verdim.İlahi,mən nə etmişdim?..
Öz mənzilimə girər-girməz tez mətbəxə keçib bir stəkan su içdim.Belə etməməli idim.Mən hisləri ilə hərəkət edən biri deyildim..ola bilməzdim!Əlimi dodağıma apararaq stola çökdüm.İlk öpüş..yox,bu ilk deyildi,bundan qabaq bir dəfə də öpmüşdü Riyad məni(qəbul edə bilmirəm onu özüm öpdüyümü),amma hiss etdiyim ilk öpüş idi.Mən..yox ona aşiq ola bilməzdim.Bir-birimizi tanıyanı heç üç gün deyildi,bu qədər tez keçirdiyim hislər sadəcə ilk dəfə bir kişi ilə yaxın olduğum üçün idi.Riyad məni..İlahi,adını çəkəndə ürəyim əsirdi.Onun hərəkətlərindən bəlli idi ki,sadəcə ani olub keçən şeydi.On gündən sonra bəlkə də heç məni xatırlamayacaqdı.Bu fikir içimə bir ağırlıq çökdürmüşdü.O mənim fikrimi qarışdırdı,eyni zamanda həm əlimi buraxmır,həm də uzağa itələyərdi. Alnımı ovuşduraraq sakitləşməyə çalışdım.Qərar verməkdə tələsmək olmazdı.Özümü yalandan inandıra bilsəm ki,onu sevmirəm və ya sevirəm psixologiyam artıq bu minvalla hərəkət edəcəkdi.Hə,ilk görüşdən ona heyran olmuşdum.Füsunkar boz gözlərini məndən qaçırsa da o möhtəşəmliyi kəşf etmişdim.Dalğın-dağın baxan,bəzən buz kimi soyuq,eynilə kül kimi ifadəsiz və ağlımı başdan alan bozlar..bayaq da gözlərinə baxdığım an hər şeyi unutmuş və özümü ona təslim etmişdim.O anları xatırladıqca bədənimdən sanki cərəyan keçir və məni tərləməyə sövq edirdi..

Fransa.Paris.12:21.Cənab X.

Cənab X qollarını başının altında çarpazlayaraq sevinclə gülümsəyirdi.Hər şey gözlədiyindən də yaxşı gedirdi.Onun kimi ciddi bir insan belə əyləncəli uşaq oynuna niyə girmişdi ki?"Çünki hər şey çox sıxıcı və sıradan idi və mən əylənmək üçün birini axtarırdım"-deyə