dodağının kənarından öpdü: Mən.. məndə səni sevirəm.- deyib haradasa qaçaraq kafedən çıxdı. Pərvin qulaqlarına inana bilmirdi. Dünya axırki inadını qırmışdı. Dünyanın öpdüyü yerə əlini qoyaraq öz-özünə gülürdü. Sanki ilk dəfə idi bir qız tərəfindən öpülürdü. Ürəyi yerindən çıxacaqmış kimi döyünürdü. Pərvin bir anlıq özünə gəlib Dünyanın arxasınca qaçdı. Dünya sürətli addımlarla kafedən uzaqlaşırdı. Pərvin qaçaraq Dünyaya çatdı.

Pərvin: Sən. sən nə dedin?

Dünya üzünü çevirib getmək istəyirdi. Çox utanmışdı: Pərvin xaiş edirəm icazə ver gedim.

Pərvin: Birdə de icazə verəcəm.

Dünya sərt-sərt onun üzünə baxaraq: İstəyirsən sərhəddi aşma!

Pərvin Dünyanı qucaqlayıb: Sən demirsən demə. Amma mən səni çox sevirəm. Çox.

Yolun ortasında Pərvin onu möhkəm qucaqlamışdı.

Dünya: Pərvin nə edirsən burax! Görən olar. Dəlisən?

Pərvin: Mənə nə. Sevdiyim uzuuun müddət sonra mənə sevdiyini deyib necə onu buraxmağımı gözləyir?
Dünya Pərvinin qolunu çimdiklədi- Pərvin söhbətin ciddi olduğunu başa düşüb onu buraxdı. Dünya Pərvinin bu halına gülürdü. Sağollaşdıqdan sonra Dünya evə gəldi. Evə girdikdə istəmədiyi bir mənzərə ilə qarşılaşdı. Bibisi Nailə və Namiq orda idi. Əmisigildə gəlmişdi. Halbuki əvvəlcədən anasına tapşırmışdıki heç kimi istəmir sadəcə Damlagil ailəlikcə gələcəkdilər. Qonaqlar bir-bir Dünyanı təbrik etdi. Bir az keçdikdən sonra Damla ilə Sevinc xanımda gəlmişdi. Dünya onları gördükdə kefi açılmışdı. Damla ilə otağa çəkilib olanları ordan- burdan danışdı.

Dünya: Damiş, inanmıram. Sanki yuxudu. Çox sağol sən olmasaydın belə bir şey olmayacaqdı mən inadımı qırmağı bacarmazdım. Amma sənə yaraşdırmadım. Mənim arxamca iş görürsən? Piissss!

Damla: Sən təki xoşbəxt ol. Sən xoşbəxt olduqda məndə özümü xoşbəxt hiss edirəm. Yaxşıda Dünüş güya sən sevinmədin buna? Hə indi de görüm nə baş verdi? -deyib Dünyanın əlindən tutdu. Həqiqətən belə dostluq bu zamanədə nadir tapılardı.

Damla: Sevgilisiniz artıq??

Dünya: Məndə inana bilmirəm