n yorucu gün olmuşdu. Evə gəldiyi saniyədən Pərvin 50dən çox mesaj yazmışdı. Dünyada bunları təbiiki cavabsız saxlamışdı. Otağına qalxdı. Pərvinin mesajlarını oxumağa başladı. "Səni sevirəm" , "Vaxt tapan kimi cavab yaz" , "Dünyam, hardasan?" -tipli mesajlar idi. Dünya oxuduqca üzündə təbəssüm yaranırdı. Birdən qarşısına çıxan mesajla yanaqları alma kimi qızardı. “Artıq üzümü yuyanda dodağımın kənarını yumayacam, çünki orda sənin dodaqlarının izi var”. Dünya utandığından başını yastığa sıxdı. Biraz sonra qalxıb cavab yazdı və gecə saat 03:45'ə kimi yazışdılar. Telefon Dünyanın əlində yuxuya getdi. Pərvinin mesaj gəlmədiyini görüb: "Yəqinki yatdın. Şirin yuxular mələyim."-oldu.

Səhər açıldı. Dünya sevincək oyandı yuxudan. Pərvinin mesajını gördükdə üzündə təbəssüm yarandı. Çox xoşbəxt idi. Hələdə olanlara inana bilmirdi.

Bu vaxt Vəfa xanım otağa daxil oldu: Nə olub mənim gözəl qızıma səhər-səhər belə gülür?

Dünya: Damladı. Yenə klonluq edib güldürür məni.-içindən anasına yalan dediyi üçün özünü danladı.

Vəfa xanım: Həmişə belə gülsün üzün mənim gözəl qızım. Qızım sənə bir söz deməliyəm amma bilmirəm necə deyim.

Dünya: Ana, nə olub?

Vəfa xanım: Namiq. - Dünya artıq söhbəti bildi.

Vəfa xanım: Nailə yapışıb yaxama əl çəkmir. Dedim yox. Olmaz. Amma başa düşmür.

Dünya: Ana o mənim qardaşım kimi olub. Namiqin bu sözü deməsi belə ayıbdı. Mən bunu bacısına yan gözlə baxmaq kimi qəbul edirəm.

Vəfa xanım: Məndə heç razı deyiləm qohum evliliyinə. Amma dedim yenə sənə danışım. - Dünyanın azda olsa içi rahatlamışdı. Ən azından üstündə anasının basqısı olmuyacaqdı. Qalxıb duş kabininə girdi. Sonra qarderobun qarşısına keçdi. Cins şalvarını və ağ köynəyini geyindi. İsti olduğundan saçını at quyruğu etdi.
Yemək üçün aşağı endi. Yeməyini yedi və universitetə yollandı. Damla ilə görüşüb birlikdə getdilər. Fərdidən hələdə xəbər yox idi. Damla bu məsələyə narahat olsada çalışırdı birüzə verməsin. Amma Dünya bunu başa düşürdü. Və içindən Fərdini