n əlindən tutur, arada ona öz əli ilə nəsə yedirdirdi.

Dünya: Pərvin, dünən sevgili olmuşuq artıq bütün universitet bildi. Çox sağol.-deyib güldü.

Pərvin: Bəs nə? Hər kəs bilməlidiki sevgiliyik. Sonra biri çaşıb səni sevib eliyər.-deyib qulağını çəkərək masaya vurdu.

Dünya gülərək: Dəlisənda dəli. Özdə zırdəli.
Hər ikisi bu anın sonsuz olmasını istəyirdi. Amma hər şey istədiyimiz kimi olmur heyifki....
Aygün gözlərini yavaş-yavaş açırdı. Harda olduğunu başa düşməyə çalışırdı. Başında küt bir ağrı var idi. Bir müddət sonra olanlar ağlına gəldi. Qoluna sistem taxılmışdı. İndi bildiki xəstəxanadadı. Susuzluqdan ağzı-dili qurumuşdu. Su üçün yan-yörəsinə baxdıqda surprizlə qarşılaşdı. Yanındakı masada qızılgül var idi. Gözlərinə inana bilmirdi. Bayaqdan ağlına " Məni bura kim gətirib? " sualı gəlmirdi. Artıq bu sualın cavabını bilirdi. Üzündə böyük bir təbəssüm yarandı. Gülü götürüb iylədi. Üstündən gözəl ətir iyi gəlirdi. O an hardasa huşunu itirdiyi üçün xoşbəxt idi.

Dünya Aygün üçün narahat idi. Buna görə dərs çıxışı ona zəng etdi. Telefonunu tibb bacısı açmış onun xəstəxanada olduğunu demişdi. Dünya və Damla dərsdən çıxıb xəstəxanaya getmişdilər. Pərvinidə xəbərdar etmişdi. Pərvin nə qədər öz maşını ilə aparmağı təklif etsədə nə Dünya nədə Damla qəbul etməmişdi. Aygün tam yuxulayırdıki qapı açıldı. Tibb bacısı içəri daxil oldu.

Tibb bacısı: Özünüzü necə hiss edirsiz?

Aygün: Sağolun yaxşıyam. Biraz başımda ağrı var.- Aygün ağlındakı sualı ona verdi: Məni bura kim gətirdi? Gördüz?

Tibb bacısı: Yox, dəqiq görmədim. Siz yıxılanda başınızı vurmusuz yerə. Həkimlər qorxurduki daxildə qırıq-sınıq olar. Hamı təlaşlıydı görmədim. Amma gülünüzü gördüm.-deyib gülümsündü. Aygündə güldü.

"GƏLƏCƏKDƏN XƏBƏRSİZ...Yazar: